Dixit to narracyjna gra karciana, w której wymyślamy i odgadujemy skojarzenia do wieloznacznych, bogato ilustrowanych kart. W każdej rundzie jedna z osób zostaje Bajarzem - wybiera dowolną kartę z ręki i podaje hasło, które jej zdaniem odzwierciedla obrazek. Może to być pojedyncze słowo, całe zdanie, cytat lub fragment piosenki czy filmu. Kolejne osoby wybierają spośród swoich kart po jednej pasującej do słów Bajarza, a następnie wszystkie obrazki są tasowane. Zadaniem graczy jest odgadnięcie, który obrazek był tym pierwszym.
© 2024-2026 jakaplanszowka.pl | Szablon graficzny: W3layouts
jakaplanszowka.pl
ulubiona! to jest to co wybiorę (9 / 10)
Przygotowanie
Rozłożenie wszystkich elementów zajmuje chwilę, gdyż są to: plansza, kolorowe króliczki i odpowiadające im królicze łapki.
Gra
Kolorowe i estetyczne karty bardzo umilają grę. Niestety po kilku rozgrywkach już się je pamięta, więc trzeba dokupować dodatki, aby mieć cały czas frajdę z tych kart. Gra przebiega przyjemnie, a element zagadki (domyśleć się, co prowadzący miał na myśli), późniejsze zaskoczenie, kiedy właściwa kart zostaje wskazana sprzyjają tworzeniu atmosfery śmiechu, rozluźnienia i hmm niedowierzania :D Łatwo się domyśleć z opisu, że raczej nie trafiam w skojarzenia większości osób :) Niemniej bardzo tę grę lubię. Jedna z nielicznych planszówek do grania w więcej niż 6 osób, a jednocześnie śmiało można grać w nią w mniejszym gronie - nie psuje to rozgrywki.
ulubiona! to jest to co wybiorę (9 / 10)
Przygotowanie
Największą przyjemność z gry sprawiają bajkowe ilustracje na kartach. Ewentualne dodatki po prostu zwiększają ich różnorodność. Karty te należy potasować, a każdy z graczy wybiera kolor, w którym otrzymuje pionek i tarczę wyboru. W formalnie grze może brać udział do 8 graczy, chociaż w praktyce limitem jest liczba kolorów: po uzgodnieniu innego niż domyślny sposobu wskazywania wyboru graczy może grać ich więcej.
Gra
Dixit można nazwać grą narracyjną lub skojarzeniową, ponieważ gracze na podstawie wybranej karty przedstawiają słowne skojarzenie do tej ilustracji. Aktywny gracz podaje to skojarzenie, a pozostali przekazują karty że swoich talii, które najlepiej to skojarzenie obrazują. Następnie wszystkie karty się tasuje i odsłania, a gracze obstawiają, która karta była tą pierwszą. Skojarzenie nie może być zbyt łatwe (żeby odgadli je wszyscy gracze) ani zbyt trudne (żeby nikt go nie odgadł). Można tak kooperować w parach, gdy z jakimś graczem mamy wspólne nieszablonowe skojarzenia. Gra jest dość szybka, a gracza który wysunął się daleko naprzód, ciężko innym zatrzymać, nawet wspólnymi siłami.