Dwóch kahunów walczy o kontrolę nad archipelagiem składającym się z dwunastu małych wysp. Jednak nim będą mogli cieszyć się urokiem południowych mórz, muszą ustalić, który jest potężniejszy! Czekają w zniecierpliwieniu na to, jakie karty rozda im los i co będą mogli dzięki nim ugrać. Snują intrygi i splatają zaklęcia, by potem jednym ruchem dłoni zdobyć przewagę nad przeciwnikiem i zawładnąć jak największą liczbą wysp. Ale szybko przekonają się, że nawet najlepsza magia na nic się nie zda bez taktyki.
Jak graliśmy:
Co myśli Agnieszka: słabe, jeżeli mam wybór wezmę coś innego (5 / 10)
Co myśli Bartek: niech zostanie w kolekcji, można co jakiś czas zagrać (7 / 10)
Przygotowanie Przygotowanie gry Kahuna polega na rozdzieleniu białych i czarnych elementów (najlepiej trzymać je już osobno w pudełku), rozłożeniu planszy, potasowaniu kart wysp i położeniu ich koło planszy (trzy z nich też trzeba odkryć, jak i po trzy rozdać graczom). Pudełko nie jest duże, wypraska odpowiada zawartości. Plansza i znaczniki są całkiem trwałe, natomiast karty przeciętnej grubości. Grafika jest bardzo prosta - może nawet zbyt prosta - natomiast nie ma to żadnego znaczenia dla rozgrywki. Wyspy mają swoje nazwy i są podpisane, ale to czteroznakowe zlepki liter, co wcale nie ułatwia zapamiętania. Dużo ważniejsze jest oznaczenie kierunku na kartach z wykorzystaniem żółtych i czerwonych narożników.
Gra Gra jest przeznaczona dla dwóch graczy. Wygra ten z nich, który po trzech rundach będzie dominował na większej liczbie wysp (punkty zlicza się w każdej rundzie osobno). Dominację na dowolnej wyspie zyskuje gracz w momencie posiadania większości połączeń w swoim kolorze z tą wyspą (zwanych mostami, chociaż technicznie to niewykonalne). Połączenia buduje się zagrywając z ręki kartę z wyspą. Jest też możliwość usuwania mostów przeciwnika, zagrywając dowolne dwie karty wysp, między którymi jest most. Obok mapy znajduje się niewielka wystawka kart, z której dobiera się w każdej rundzie zawsze jedną kartę wyspy. Trzeba więc zużywać je dość rozważnie. Można dobrać jedną z widocznych kart (i wtedy ma się pewność, że zyskujemy wpływ na wyspę, na której nam zależy) albo z zakrytego stosu (i wtedy przeciwnik nie wie, na którą wyspę możemy poprowadzić połączenie). Niektóre wyspy (na których nie ma ustalonej równowagi) są w danym momencie gdy bardziej cenne niż inne. Warto też zwracać uwagę, które karty zostały zagrane, bo są tylko po dwie karty każdej z wysp. Gra jest dynamiczna i w ciągu jednej tury może całkowicie zmienić się układ sił (ale jeżeli ktoś zacznie dominować na sąsiednich wyspach, raczej już się go stamtąd nie wygoni). Podczas walki o wyspy, w momencie uzyskania dominacji usuwamy bowiem wszystkie połączenia przeciwnika do tej wyspy, a jeżeli przez to straci on gdzieś dominację (na sąsiednich wyspach) to zdejmujemy też stamtąd jego żeton. Negatywnej interakcji jest całkiem sporo. Za to klimatu brak, mogłaby to być gra logiczna z kołami połączonymi kreskami albo układ z planetami i szlakami handlowymi. Gra nie wymaga większego planowania, raczej reaguje się na bieżąco. Jest też dość długa jak na fillerek.
Plusy i minusy - multiwersum opinii:
Zbuduj własną recenzję! Każdy kafelek to jedna kwestia, która pojawia się w recenzjach planszówek. Uważasz, że jest to zaleta gry Kahuna - postaw plusa (kolor zielony). Jeżeli to wada, daj minusa (kolor czerwony). Żółte kafelki pojawią się wtedy, gdy będzie podobna liczba głosów na plus i na minus, a kiedy kwestia nie ma znaczenia lub nikt jeszcze jej nie wybrał - będzie kolor szary. Jeżeli Twoja ocena przeważy, kafelek od razu zmienia kolor.
w trybie edycji kliknij / na kafelku
→Wykonanie
Wygląd graficzny
Jakość wykonania komponentów
Czytelność symboli
Organizacja pudełka, wypraska
Szybkość rozkładania i składania
Gra zajmuje niewiele miejsca na stole
Opłacalność ceny do zawartości
↓
→Nauka zasad
Przyjazna i zrozumiała instrukcja
Poziom skomplikowania zasad
Różnorodność elementów gry
Niewiele zasad do pamiętania i liczenia
Przydatne karty pomocy
Łatwy powrót po przerwie
Niski próg wejścia / przystępna gra
↓
→Dopasowanie
Dopracowany balans elementów, frakcji
Dobra gra solo (i dobra automa)
Dobra gra dwuosobowa
Dobra gra w dużych grupach (4+)
Możliwość zróżnicowania poziomu trudności
Odpowiedni wzrost trudności podczas gry
Gra jest kompletna bez kupowania dodatków
↓
→Interakcja
Odpowiedni poziom losowości, kontrola nad nią
Szansa na wygraną do końca
Przyjemna interakcja z innymi graczami
Dopracowana rywalizacja (bez frustracji)
Dopracowana kooperacja (temat gracza alfa)
Dopracowanie mechanik ukrytych elementów/ról
Towarzyski charakter rozgrywki
↓
→Wrażenia
Odczuwalny klimat gry
Spójność wyglądu, mechaniki i tematyki
Odczuwalne emocje, też napięcie i niepewność
Duża regrywalność
Różnorodność dróg do zwycięstwa
Możliwość wczucia się w rozgrywkę
Innowacyjny charakter gry
↓
→Rozgrywka
Odpowiednio dobrany czas rozgrywki
Płynność gry (bez przestojów)
Głębia strategiczna, planowanie ruchów do przodu
Dopieszczenie mechanik
Decyzyjność, poczucie że mam wpływ na grę
Satysfakcjonujące zależności i kombosy
Ogólne zadowolenie z gry
↓
Gra Kahuna na Youtube (3):
Poniżej znajdują się youtu-recenzje większości kanałów o planszówkach, które można od razu obejrzeć. Nie ma znanej Ci recenzji albo nawet całego kanału? Napisz do nas (adres w stopce).
Coś o Planszówkach
Gralaktyka
Ogrywamy
Co warto wiedzieć?
BGG:
Ocena: 6.61 / 10
PLANSZEO:
Ocena: 7.3 / 10
POCZTA PLANSZÓWKOWA:
Popularność gry Kahuna wynosi 8%. Spróbuj!
Trudność:
od 10 lat praktycznie niezależna językowo BGG: 2.05 / 5
Instrukcja:
przyjazna do czytania
Cena:
od 35 do 81 zł trend cenowy:wartość przed premierą dotyczy przedsprzedaży
Co myślisz?
przesuń suwaki i wybierz Zapisz
klimat: 6 (ocen: 0)
losowość: 6 (ocen: 0)
emocje: 6 (ocen: 0)
niedosyt: 6 (ocen: 0)
estetyka: 6 (ocen: 0)
Zapisz
Wydanie:
autorzy: Günter Cornett rok wydania: 1998 wydano w Polsce: 2021-11-24 wydawnictwo: Galakta
Graczy:
2 (rekomendowane) tylko we dwoje
Czas gry:
do 45 minut
Wymiary:
wielkość pudełka: małe wymiary pudełka: 20.3 x 20.3 x 4.7 cm waga: 0.4 kg koszulki: 59 x 92 mm
Tematyka:
morze / woda / piraci
Tryb:
rywalizacja
Elementy:
karty
plansza
żetony / sztony
Rodzaj:
euro | strategiczne / wojenne
Mechaniki:
kontrola obszarów area control
Mechanizmy:
prosta plansza
rynek / targowisko market
interakcja negatywna / atak
tylko we dwoje
Kategorie:
PLANSZEO: Budowa połączeń, Draft elementów, Gra logiczna, Kontrola obszarów, Zarządzanie ręką kart
BGG: Area Majority / Influence, Hand Management, Multi-Use Cards, Network and Route Building, Open Drafting, Set Collection, Sudden Death Ending, Tags, Take That, Abstract Strategy, Abstract Games, Digital Implementations: Apple App Store, Digital Implementations: Board Game Arena, Digital Implementations: Yucata, Islands: Fictional, Players: Two-Player Only Games, Region: Oceania, Series: Two-player games (Kosmos), Theme: Tropical Islands
słabe, jeżeli mam wybór wezmę coś innego (5 / 10)
niech zostanie w kolekcji, można co jakiś czas zagrać (7 / 10)
Przygotowanie
Przygotowanie gry Kahuna polega na rozdzieleniu białych i czarnych elementów (najlepiej trzymać je już osobno w pudełku), rozłożeniu planszy, potasowaniu kart wysp i położeniu ich koło planszy (trzy z nich też trzeba odkryć, jak i po trzy rozdać graczom). Pudełko nie jest duże, wypraska odpowiada zawartości. Plansza i znaczniki są całkiem trwałe, natomiast karty przeciętnej grubości. Grafika jest bardzo prosta - może nawet zbyt prosta - natomiast nie ma to żadnego znaczenia dla rozgrywki. Wyspy mają swoje nazwy i są podpisane, ale to czteroznakowe zlepki liter, co wcale nie ułatwia zapamiętania. Dużo ważniejsze jest oznaczenie kierunku na kartach z wykorzystaniem żółtych i czerwonych narożników.
Gra
Gra jest przeznaczona dla dwóch graczy. Wygra ten z nich, który po trzech rundach będzie dominował na większej liczbie wysp (punkty zlicza się w każdej rundzie osobno). Dominację na dowolnej wyspie zyskuje gracz w momencie posiadania większości połączeń w swoim kolorze z tą wyspą (zwanych mostami, chociaż technicznie to niewykonalne). Połączenia buduje się zagrywając z ręki kartę z wyspą. Jest też możliwość usuwania mostów przeciwnika, zagrywając dowolne dwie karty wysp, między którymi jest most. Obok mapy znajduje się niewielka wystawka kart, z której dobiera się w każdej rundzie zawsze jedną kartę wyspy. Trzeba więc zużywać je dość rozważnie. Można dobrać jedną z widocznych kart (i wtedy ma się pewność, że zyskujemy wpływ na wyspę, na której nam zależy) albo z zakrytego stosu (i wtedy przeciwnik nie wie, na którą wyspę możemy poprowadzić połączenie). Niektóre wyspy (na których nie ma ustalonej równowagi) są w danym momencie gdy bardziej cenne niż inne. Warto też zwracać uwagę, które karty zostały zagrane, bo są tylko po dwie karty każdej z wysp. Gra jest dynamiczna i w ciągu jednej tury może całkowicie zmienić się układ sił (ale jeżeli ktoś zacznie dominować na sąsiednich wyspach, raczej już się go stamtąd nie wygoni). Podczas walki o wyspy, w momencie uzyskania dominacji usuwamy bowiem wszystkie połączenia przeciwnika do tej wyspy, a jeżeli przez to straci on gdzieś dominację (na sąsiednich wyspach) to zdejmujemy też stamtąd jego żeton. Negatywnej interakcji jest całkiem sporo. Za to klimatu brak, mogłaby to być gra logiczna z kołami połączonymi kreskami albo układ z planetami i szlakami handlowymi. Gra nie wymaga większego planowania, raczej reaguje się na bieżąco. Jest też dość długa jak na fillerek.