Konspira to szybka gra, w której współpracujesz… ale nie ze wszystkimi. Wcielając się w role opozycjonistów, będziecie wspólnie realizować różne misje dla podziemnych organizacji antykomunistycznych lat 80. Ale uwaga! Wśród Was znajdą się również zdrajcy – Tajni Współpracownicy Służby Bezpieczeństwa (TW). Podczas gdy opozycjoniści będą starali się zebrać zasoby niezbędne do realizacji misji, TW zrobią wszystko, by im w tym przeszkodzić. Czy uda Wam się uniknąć wpadki?
Co pisze Katarzyna z :
Na czym polega gra Konspira to karcianka z ukrytymi rolami. Część z Was gra po stronie opozycji i próbuje doprowadzić do realizacji misji dla podziemia, ale wśród graczy są też Tajni Współpracownicy SB, których celem jest sabotowanie działań opozycjonistów. Co ważne, nie wygrywa się tu samym wskazaniem zdrajcy. Oskarżenia i słowne przepychanki napędzają rozgrywkę, jednak ostatecznie liczy się to, czy misja została zrealizowana. Na tym polega magia Konspiry: zmusza do współpracy w warunkach, w których zaufanie z definicji jest ryzykowne.
Komponenty i oprawa W pudełku dostajecie solidny zestaw: planszetki postaci, karty ukrytej tożsamości, duże karty misji, talie zasobów i ryzyka, żetony do głosowania oraz znacznik rund. Całość sprawia wrażenie kompletnej i przemyślanej – nic nie wygląda na przypadkowy dodatek, komponenty są czytelne i na tyle solidnie wykonane, że gra dobrze znosi częste rozkładanie. Dawno nie widziałam tak porządnie zrobionych tekturowych elementów. Zdziwicie się, ile waży tak małe pudełko. Wizualnie wszystko trzyma jedną linię: lekko archiwalny styl i PRL-owską atmosferę, którą podbijają dobrze dobrane detale. Widać, że temat jest tu spójny i przemyślany.
Przebieg rozgrywki Rozgrywka trwa trzy rundy, a każda z nich składa się z czterech faz. Na pierwszy rzut oka może się to wydawać nieco skomplikowane, ale w praktyce zasady są proste, a tempo szybkie. Zaczynacie od fazy uzupełnień, czyli nieobowiązkowej wymiany kart – ale uwaga: z zasobami trzeba się obchodzić bardzo ostrożnie, bo jeśli Wasza talia się wyczerpie, zostaniecie bez kart na ręce. Następnie, w fazie zasobów, kładziecie na planszetce postaci wybraną kartę ze swojej talii. Oczywiście możecie się przy tym porozumiewać (a nawet jest to wskazane!), ale to, czy mówicie prawdę, pozostaje otwartą kwestią. Kolejny etap to faza knucia: sięgacie po żetony głosowania i w tajemnicy decydujecie, która z przygotowanych kart zostanie odrzucona. To właśnie w tym momencie rozmowy przy stole zwykle przyspieszają, bo każdy głos staje się pretekstem do podejrzeń. Na koniec nadchodzi faza realizacji misji: odkrywacie wybrane przez Was karty zasobów (wcześniej przetasowane, żeby nie było wiadomo, która karta do kogo należy) i wspólnie rozpatrujecie ich efekty. Ten układ jest czytelny, a jednocześnie zostawia miejsce na różne style grania: od spokojnej perswazji po bardziej podejrzliwe, dedukcyjne podejście. Niezależnie od obranej strategii gra konsekwentnie przypomina o jednym – w tej historii pewność rzadko bywa stuprocentowa. [czytaj dalej...]
Plusy i minusy - multiwersum opinii:
Zbuduj własną recenzję! Każdy kafelek to jedna kwestia, która pojawia się w recenzjach planszówek. Uważasz, że jest to zaleta gry Konspira - postaw plusa (kolor zielony). Jeżeli to wada, daj minusa (kolor czerwony). Żółte kafelki pojawią się wtedy, gdy będzie podobna liczba głosów na plus i na minus, a kiedy kwestia nie ma znaczenia lub nikt jeszcze jej nie wybrał - będzie kolor szary. Jeżeli Twoja ocena przeważy, kafelek od razu zmienia kolor.
w trybie edycji kliknij / na kafelku
→Wykonanie
Wygląd graficzny
Jakość wykonania komponentów
Czytelność symboli
Organizacja pudełka, wypraska
Szybkość rozkładania i składania
Gra zajmuje niewiele miejsca na stole
Opłacalność ceny do zawartości
↓
→Nauka zasad
Przyjazna i zrozumiała instrukcja
Poziom skomplikowania zasad
Różnorodność elementów gry
Niewiele zasad do pamiętania i liczenia
Przydatne karty pomocy
Łatwy powrót po przerwie
Niski próg wejścia / przystępna gra
↓
→Dopasowanie
Dopracowany balans elementów, frakcji
Dobra gra solo (i dobra automa)
Dobra gra dwuosobowa
Dobra gra w dużych grupach (4+)
Możliwość zróżnicowania poziomu trudności
Odpowiedni wzrost trudności podczas gry
Gra jest kompletna bez kupowania dodatków
↓
→Interakcja
Odpowiedni poziom losowości, kontrola nad nią
Szansa na wygraną do końca
Przyjemna interakcja z innymi graczami
Dopracowana rywalizacja (bez frustracji)
Dopracowana kooperacja (temat gracza alfa)
Dopracowanie mechanik ukrytych elementów/ról
Towarzyski charakter rozgrywki
↓
→Wrażenia
Odczuwalny klimat gry
Spójność wyglądu, mechaniki i tematyki
Odczuwalne emocje, też napięcie i niepewność
Duża regrywalność
Różnorodność dróg do zwycięstwa
Możliwość wczucia się w rozgrywkę
Innowacyjny charakter gry
↓
→Rozgrywka
Odpowiednio dobrany czas rozgrywki
Płynność gry (bez przestojów)
Głębia strategiczna, planowanie ruchów do przodu
Dopieszczenie mechanik
Decyzyjność, poczucie że mam wpływ na grę
Satysfakcjonujące zależności i kombosy
Ogólne zadowolenie z gry
↓
Gra Konspira na Youtube (8):
Poniżej znajdują się youturecenzje większości kanałów o planszówkach, które można od razu obejrzeć. Nie ma znanej Ci recenzji albo nawet całego kanału? Napisz do nas (adres w stopce).
Młody Giercownik
Młody Giercownik
Planszowo
Planszowo
Planszowo
Planszowo
Planszowo
Planszowo
Co warto wiedzieć?
BGG:
Ocena: 7 / 10
PLANSZEO:
Ocena: 7.1 / 10
Trudność:
od 12 lat BGG: 2 / 5
Cena:
trend cenowy:wartość przed premierą dotyczy przedsprzedaży
Gry używane:
Szukaj na Planszowym Bazarze
Wrażenia
przesuń suwaki i wybierz Zapisz
klimat: 10.5 (ocen: 2)
losowość: 7 (ocen: 1)
emocje: 11 (ocen: 1)
niedosyt: 6 (ocen: 0)
estetyka: 6 (ocen: 0)
Zapisz
Wydanie:
autorzy: Grzegorz Kowal rok wydania: 2026 wydano w Polsce: 2026-01-29 wydawnictwo: Instytut Pamięci Narodowej
Graczy:
3 (rekomendowane) 4 5 6 7 8 9
Czas gry:
do 30 minut
Wymiary:
wielkość pudełka: małe wymiary pudełka: 20 x 20 x 5.5 cm
Tematyka:
historia: industrializm / XIX wiek / współczesność
obszar: Polska
Tryb:
semi-coop / mieszany
Kategorie:
PLANSZEO: Dedukcja, Gra edukacyjna, Gra imprezowa, Polityka
Na czym polega gra
Konspira to karcianka z ukrytymi rolami. Część z Was gra po stronie opozycji i próbuje doprowadzić do realizacji misji dla podziemia, ale wśród graczy są też Tajni Współpracownicy SB, których celem jest sabotowanie działań opozycjonistów. Co ważne, nie wygrywa się tu samym wskazaniem zdrajcy. Oskarżenia i słowne przepychanki napędzają rozgrywkę, jednak ostatecznie liczy się to, czy misja została zrealizowana. Na tym polega magia Konspiry: zmusza do współpracy w warunkach, w których zaufanie z definicji jest ryzykowne.
Komponenty i oprawa
W pudełku dostajecie solidny zestaw: planszetki postaci, karty ukrytej tożsamości, duże karty misji, talie zasobów i ryzyka, żetony do głosowania oraz znacznik rund. Całość sprawia wrażenie kompletnej i przemyślanej – nic nie wygląda na przypadkowy dodatek, komponenty są czytelne i na tyle solidnie wykonane, że gra dobrze znosi częste rozkładanie. Dawno nie widziałam tak porządnie zrobionych tekturowych elementów. Zdziwicie się, ile waży tak małe pudełko. Wizualnie wszystko trzyma jedną linię: lekko archiwalny styl i PRL-owską atmosferę, którą podbijają dobrze dobrane detale. Widać, że temat jest tu spójny i przemyślany.
Przebieg rozgrywki
Rozgrywka trwa trzy rundy, a każda z nich składa się z czterech faz. Na pierwszy rzut oka może się to wydawać nieco skomplikowane, ale w praktyce zasady są proste, a tempo szybkie. Zaczynacie od fazy uzupełnień, czyli nieobowiązkowej wymiany kart – ale uwaga: z zasobami trzeba się obchodzić bardzo ostrożnie, bo jeśli Wasza talia się wyczerpie, zostaniecie bez kart na ręce. Następnie, w fazie zasobów, kładziecie na planszetce postaci wybraną kartę ze swojej talii. Oczywiście możecie się przy tym porozumiewać (a nawet jest to wskazane!), ale to, czy mówicie prawdę, pozostaje otwartą kwestią. Kolejny etap to faza knucia: sięgacie po żetony głosowania i w tajemnicy decydujecie, która z przygotowanych kart zostanie odrzucona. To właśnie w tym momencie rozmowy przy stole zwykle przyspieszają, bo każdy głos staje się pretekstem do podejrzeń. Na koniec nadchodzi faza realizacji misji: odkrywacie wybrane przez Was karty zasobów (wcześniej przetasowane, żeby nie było wiadomo, która karta do kogo należy) i wspólnie rozpatrujecie ich efekty. Ten układ jest czytelny, a jednocześnie zostawia miejsce na różne style grania: od spokojnej perswazji po bardziej podejrzliwe, dedukcyjne podejście. Niezależnie od obranej strategii gra konsekwentnie przypomina o jednym – w tej historii pewność rzadko bywa stuprocentowa. [czytaj dalej...]