Jesteście detektywami wezwanymi do rezydencji Woodruffa Waltona. Milioner został znaleziony martwy w swoim gabinecie! Przesłuchujcie gości Waltona, rozmawiajcie ze służbą, badajcie miejsce zbrodni, zapoznawajcie się z raportami policyjnymi. Zdobytą wiedzą możecie dzielić się z rywalami w zamian za nowe informacje na temat zbrodni. Wygra osoba, która rozwiąże zagadkę śmierci Waltona i prawidłowo odpowie na pytania: Kto zabił Waltona? Dlaczego go zabił? Czym go zabił? Czy miał wspólnika?
© 2024-2026 jakaplanszowka.pl | Szablon graficzny: W3layouts
jakaplanszowka.pl
niech zostanie w kolekcji, można co jakiś czas zagrać (7 / 10)
niech zostanie w kolekcji, można co jakiś czas zagrać (7 / 10)
Przygotowanie
Gra Niepożądani goście opiera się na kartach wskazówek, które doprowadzają do wyjaśnienia zagadki morderstwa. Każdy scenariusz wymaga 70 kart (z 250), a w instrukcji jest dostępnych kilkadziesiąt scenariuszy. Dlatego przygotowanie gry sprowadza się do wybrania tych 70 kart i ich przetasowania. Ważne, aby przynajmniej dwukrotnie sprawdzić kompletność kart, bo pomyłka uniemożliwi rozwiązanie zagadki. Poza kartami (sześcioma na gracza), każdy dostaje jednorazowy arkusz planu posiadłości do zaznaczania informacji. Są tam też informacje o podejrzanych postaciach (przy każdej podano trzy motywy) oraz o możliwych narzędziach zbrodni (ich śladach i rozmieszczeniu). Jest też zasłonka (aby inni nie podglądali, co się notuje) i żetony z cyframi, które wykorzystuje się przy wystawianiu ofert. Znacznik pierwszego gracza, karty z biogramami postaci, pudełko z kartą ściśle tajne i żetony odpowiedzi można sobie darować. Bardzo skrupulatnie rozwiązano temat czytelności przekazywanych informacji. Na arkuszu posiadłości wszystko jest zaznaczone, nazwiska postaci to kolejne litery alfabetu (żeby się nie pomylić). Na kartach wskazówek pokazano, jak oznaczyć daną informację. Z jednej strony gra prowadzi za rękę, natomiast niektórzy mogą to wziąć za zbytnie ułatwienie.
Gra
Na początku rozgrywki każdy gracz otrzymuje 6 kart i zaznacza zawarte na nich wskazówki. Są to stwierdzenia typu "Anna twierdzi, że była w Salonie", "Biegły wykluczył, że przyczyną śmierci była Trucizna", "W Sypialni znaleziono ślady Tomka lub Agaty", "Gospodyni widziała 1 osobę w Bibliotece". W założeniu wszyscy mówią prawdę z wyjątkiem mordercy. Wiadomo też, że jest 7 podejrzanych (w tym dwie siostry, które się nie rozstają). Celem gry jest wskazać mordercę, narzędzie zbrodni oraz motyw. Miejsce zbrodni jest znane - to gabinet. I tam najłatwiej znaleźć informację o narzędziu zbrodni. Rozgrywka polega na tym, że bieżący gracz wskazuje na wspólnej planszy dwa elementy (osoby albo miejsca). Jeżeli pozostali gracze wiedzą coś o tych elementach, mogą wystawić ofertę z posiadanych kart-wskazówek. Następnie gracz może kupić te wskazówki, płacąc swoimi kartami-wskazówkami. Zwykle jest to opłacalne, ale zaawansowani gracze będą unikać przekazywania kluczowych informacji. Będą też pamiętać, od kogo otrzymali podczas wymiany daną kartę, aby mu oddać ją ponownie (żeby była bezużyteczna). Takie podejście może jednak spowodować, że nikt nie będzie chciał z nimi handlować, więc muszą to odpowiednio balansować. Po każdej rundzie gracze mają możliwość odgadywania, a na koniec następuje odrzucenie kart-wskazówek i dobranie nowych, aby była ciągła rotacja informacji. W zależności od trudności - bo gra ma sporo poziomów trudności zagadek - wymiana jest opłacalna, bo i tak trzeba poznać większość kart, aby uzyskać pewność informacji. Pewność w śledztwie daje bowiem wykluczenie osoby czy narzędzia, a uzyskanie potwierdzenia, że osoba była w pomieszczeniu albo że miała dostęp do narzędzia to zawsze tylko poszlaka. Warto wspomnieć, że grze towarzyszy aplikacja. Nie jest ona niezbędna do gry - i to jest super - natomiast ma trzy funkcjonalności serio usprawniające grę - i to też jest super. Daje dostęp do tysięcy nowych scenariuszy, umożliwia grę solo oraz pozwala sprawdzić rozwiązanie bez konieczności odpadania z rozgrywki. Rozpoczynając rozgrywkę początkowo nie bardzo wiedziałem od czego ugryźć temat. Dopiero po kilku rundach zaczynają wyłaniać się zależności. Należy dlatego dość skrupulatnie notować informacje (przykładowo nie tylko co mówi wskazówka na dany temat, ale też kto tę informację przekazał). Rozgrywka jest bardzo przyjemna, bez dużej interakcji przy stole. Wszyscy są skupieni na notowaniu tego co otrzymali. Niemniej w porównaniu z innymi tytułami tego typu (Sherlock, Cluedo, MS Batory) gra wciąga, jedynie że ze względu na swoją specyfikę nie powoduje u mnie myśli "może zagrajmy jeszcze raz".