Jesteście detektywami wezwanymi do rezydencji Woodruffa Waltona. Milioner został znaleziony martwy w swoim gabinecie! Przesłuchujcie gości Waltona, rozmawiajcie ze służbą, badajcie miejsce zbrodni, zapoznawajcie się z raportami policyjnymi. Zdobytą wiedzą możecie dzielić się z rywalami w zamian za nowe informacje na temat zbrodni. Wygra osoba, która rozwiąże zagadkę śmierci Waltona i prawidłowo odpowie na pytania: Kto zabił Waltona? Dlaczego go zabił? Czym go zabił? Czy miał wspólnika?
Jak graliśmy:
Co myśli Agnieszka: niech zostanie w kolekcji, można co jakiś czas zagrać (7 / 10)
Co myśli Bartek: niech zostanie w kolekcji, można co jakiś czas zagrać (7 / 10)
Przygotowanie Gra Niepożądani goście opiera się na kartach wskazówek, które doprowadzają do wyjaśnienia zagadki morderstwa. Każdy scenariusz wymaga 70 kart (z 250), a w instrukcji jest dostępnych kilkadziesiąt scenariuszy. Dlatego przygotowanie gry sprowadza się do wybrania tych 70 kart i ich przetasowania. Ważne, aby przynajmniej dwukrotnie sprawdzić kompletność kart, bo pomyłka uniemożliwi rozwiązanie zagadki. Poza kartami (sześcioma na gracza), każdy dostaje jednorazowy arkusz planu posiadłości do zaznaczania informacji. Są tam też informacje o podejrzanych postaciach (przy każdej podano trzy motywy) oraz o możliwych narzędziach zbrodni (ich śladach i rozmieszczeniu). Jest też zasłonka (aby inni nie podglądali, co się notuje) i żetony z cyframi, które wykorzystuje się przy wystawianiu ofert. Znacznik pierwszego gracza, karty z biogramami postaci, pudełko z kartą ściśle tajne i żetony odpowiedzi można sobie darować. Bardzo skrupulatnie rozwiązano temat czytelności przekazywanych informacji. Na arkuszu posiadłości wszystko jest zaznaczone, nazwiska postaci to kolejne litery alfabetu (żeby się nie pomylić). Na kartach wskazówek pokazano, jak oznaczyć daną informację. Z jednej strony gra prowadzi za rękę, natomiast niektórzy mogą to wziąć za zbytnie ułatwienie.
Gra Na początku rozgrywki każdy gracz otrzymuje 6 kart i zaznacza zawarte na nich wskazówki. Są to stwierdzenia typu "Anna twierdzi, że była w Salonie", "Biegły wykluczył, że przyczyną śmierci była Trucizna", "W Sypialni znaleziono ślady Tomka lub Agaty", "Gospodyni widziała 1 osobę w Bibliotece". W założeniu wszyscy mówią prawdę z wyjątkiem mordercy. Wiadomo też, że jest 7 podejrzanych (w tym dwie siostry, które się nie rozstają). Celem gry jest wskazać mordercę, narzędzie zbrodni oraz motyw. Miejsce zbrodni jest znane - to gabinet. I tam najłatwiej znaleźć informację o narzędziu zbrodni. Rozgrywka polega na tym, że bieżący gracz wskazuje na wspólnej planszy dwa elementy (osoby albo miejsca). Jeżeli pozostali gracze wiedzą coś o tych elementach, mogą wystawić ofertę z posiadanych kart-wskazówek. Następnie gracz może kupić te wskazówki, płacąc swoimi kartami-wskazówkami. Zwykle jest to opłacalne, ale zaawansowani gracze będą unikać przekazywania kluczowych informacji. Będą też pamiętać, od kogo otrzymali podczas wymiany daną kartę, aby mu oddać ją ponownie (żeby była bezużyteczna). Takie podejście może jednak spowodować, że nikt nie będzie chciał z nimi handlować, więc muszą to odpowiednio balansować. Po każdej rundzie gracze mają możliwość odgadywania, a na koniec następuje odrzucenie kart-wskazówek i dobranie nowych, aby była ciągła rotacja informacji. W zależności od trudności - bo gra ma sporo poziomów trudności zagadek - wymiana jest opłacalna, bo i tak trzeba poznać większość kart, aby uzyskać pewność informacji. Pewność w śledztwie daje bowiem wykluczenie osoby czy narzędzia, a uzyskanie potwierdzenia, że osoba była w pomieszczeniu albo że miała dostęp do narzędzia to zawsze tylko poszlaka. Warto wspomnieć, że grze towarzyszy aplikacja. Nie jest ona niezbędna do gry - i to jest super - natomiast ma trzy funkcjonalności serio usprawniające grę - i to też jest super. Daje dostęp do tysięcy nowych scenariuszy, umożliwia grę solo oraz pozwala sprawdzić rozwiązanie bez konieczności odpadania z rozgrywki. Rozpoczynając rozgrywkę początkowo nie bardzo wiedziałem od czego ugryźć temat. Dopiero po kilku rundach zaczynają wyłaniać się zależności. Należy dlatego dość skrupulatnie notować informacje (przykładowo nie tylko co mówi wskazówka na dany temat, ale też kto tę informację przekazał). Rozgrywka jest bardzo przyjemna, bez dużej interakcji przy stole. Wszyscy są skupieni na notowaniu tego co otrzymali. Niemniej w porównaniu z innymi tytułami tego typu (Sherlock, Cluedo, MS Batory) gra wciąga, jedynie że ze względu na swoją specyfikę nie powoduje u mnie myśli "może zagrajmy jeszcze raz".
Plusy i minusy - multiwersum opinii:
Zbuduj własną recenzję! Każdy kafelek to jedna kwestia, która pojawia się w recenzjach planszówek. Uważasz, że jest to zaleta gry Niepożądani goście - postaw plusa (kolor zielony). Jeżeli to wada, daj minusa (kolor czerwony). Żółte kafelki pojawią się wtedy, gdy będzie podobna liczba głosów na plus i na minus, a kiedy kwestia nie ma znaczenia lub nikt jeszcze jej nie wybrał - będzie kolor szary. Jeżeli Twoja ocena przeważy, kafelek od razu zmienia kolor.
w trybie edycji kliknij / na kafelku
→Wykonanie
Wygląd graficzny
Jakość wykonania komponentów
Czytelność symboli
Organizacja pudełka, wypraska
Szybkość rozkładania i składania
Gra zajmuje niewiele miejsca na stole
Opłacalność ceny do zawartości
↓
→Nauka zasad
Przyjazna i zrozumiała instrukcja
Poziom skomplikowania zasad
Różnorodność elementów gry
Niewiele zasad do pamiętania i liczenia
Przydatne karty pomocy
Łatwy powrót po przerwie
Niski próg wejścia / przystępna gra
↓
→Dopasowanie
Dopracowany balans elementów, frakcji
Dobra gra solo (i dobra automa)
Dobra gra dwuosobowa
Dobra gra w dużych grupach (4+)
Możliwość zróżnicowania poziomu trudności
Odpowiedni wzrost trudności podczas gry
Gra jest kompletna bez kupowania dodatków
↓
→Interakcja
Odpowiedni poziom losowości, kontrola nad nią
Szansa na wygraną do końca
Przyjemna interakcja z innymi graczami
Dopracowana rywalizacja (bez frustracji)
Dopracowana kooperacja (temat gracza alfa)
Dopracowanie mechanik ukrytych elementów/ról
Towarzyski charakter rozgrywki
↓
→Wrażenia
Odczuwalny klimat gry
Spójność wyglądu, mechaniki i tematyki
Odczuwalne emocje, też napięcie i niepewność
Duża regrywalność
Różnorodność dróg do zwycięstwa
Możliwość wczucia się w rozgrywkę
Innowacyjny charakter gry
↓
→Rozgrywka
Odpowiednio dobrany czas rozgrywki
Płynność gry (bez przestojów)
Głębia strategiczna, planowanie ruchów do przodu
Dopieszczenie mechanik
Decyzyjność, poczucie że mam wpływ na grę
Satysfakcjonujące zależności i kombosy
Ogólne zadowolenie z gry
↓
Gra Niepożądani goście na Youtube (17):
Poniżej znajdują się youtu-recenzje większości kanałów o planszówkach, które można od razu obejrzeć. Nie ma znanej Ci recenzji albo nawet całego kanału? Napisz do nas (adres w stopce).
Amator Planszówek
Argo nawija
Board Games TV
Ekipa przy Planszy
Geek Factor
Geek Factor
GrAlutka
GrAlutka
Gram Solo
Ludzie bez Kallaxa
Ogrywamy
Ogrywamy
Ogrywamy
Planszowe Newsy
Regały Marcińskie
Skama
SoloGram
Co warto wiedzieć?
BGG:
Ocena: 7.53 / 10
PLANSZEO:
Ocena: 8.1 / 10
POCZTA PLANSZÓWKOWA:
Popularność gry Niepożądani goście wynosi 35%. Spróbuj!
Trudność:
od 12 lat BGG: 2.32 / 5
Instrukcja:
stron: 24 przyjazna do czytania
Mikroinstrukcja:
Cena:
od 104 do 170 zł trend cenowy:wartość przed premierą dotyczy przedsprzedaży
Co myślisz?
przesuń suwaki i wybierz Zapisz
klimat: 10 (ocen: 1)
losowość: 7 (ocen: 1)
emocje: 2 (ocen: 1)
niedosyt: 8 (ocen: 1)
estetyka: 8 (ocen: 1)
Zapisz
Wydanie:
autorzy: Ron Gonzalo García rok wydania: 2016 wydano w Polsce: 2021-11-24 wydawnictwo: Nasza Księgarnia
Graczy:
1 2 3 4 (rekomendowane) 5 6+
Czas gry:
do 2 godzin
Wymiary:
wielkość pudełka: średnie wymiary pudełka: 21.5 x 32.5 x 5.5 cm koszulki: 63 x 88 mm
Tematyka:
kryminał / dedukcja / zagadki
Tryb:
rywalizacja
Elementy:
kartka do pisania / rysowania / książka
karty
żetony / sztony
Rodzaj:
towarzyskie | wykreślanki roll & write
wiedza / opinie | dedukcyjne
Mechaniki:
zarządzanie ręką hand management
Mechanizmy:
scenariusze startowe scenario / mission
aplikacja
skojarz treść
wybierz z przekazanych od innego gracza close draft
gra pod stołem / działania ukryte
handel między graczami
licytacje / aukcje ladder climbing
gra na czas / kto pierwszy
Kategorie:
PLANSZEO: Dedukcja
BGG: Deduction, Hand Management, Trading, Card Game, Deduction, Movies / TV / Radio theme, Murder / Mystery, Family Games, Strategy Games, Components: Player Screens, Crowdfunding: Kickstarter, Crowdfunding: Verkami, Digital Implementations: Board Game Arena, Players: Games with Solitaire Rules, Series: Awkward Guests, Theme: Mystery / Crime
niech zostanie w kolekcji, można co jakiś czas zagrać (7 / 10)
niech zostanie w kolekcji, można co jakiś czas zagrać (7 / 10)
Przygotowanie
Gra Niepożądani goście opiera się na kartach wskazówek, które doprowadzają do wyjaśnienia zagadki morderstwa. Każdy scenariusz wymaga 70 kart (z 250), a w instrukcji jest dostępnych kilkadziesiąt scenariuszy. Dlatego przygotowanie gry sprowadza się do wybrania tych 70 kart i ich przetasowania. Ważne, aby przynajmniej dwukrotnie sprawdzić kompletność kart, bo pomyłka uniemożliwi rozwiązanie zagadki. Poza kartami (sześcioma na gracza), każdy dostaje jednorazowy arkusz planu posiadłości do zaznaczania informacji. Są tam też informacje o podejrzanych postaciach (przy każdej podano trzy motywy) oraz o możliwych narzędziach zbrodni (ich śladach i rozmieszczeniu). Jest też zasłonka (aby inni nie podglądali, co się notuje) i żetony z cyframi, które wykorzystuje się przy wystawianiu ofert. Znacznik pierwszego gracza, karty z biogramami postaci, pudełko z kartą ściśle tajne i żetony odpowiedzi można sobie darować. Bardzo skrupulatnie rozwiązano temat czytelności przekazywanych informacji. Na arkuszu posiadłości wszystko jest zaznaczone, nazwiska postaci to kolejne litery alfabetu (żeby się nie pomylić). Na kartach wskazówek pokazano, jak oznaczyć daną informację. Z jednej strony gra prowadzi za rękę, natomiast niektórzy mogą to wziąć za zbytnie ułatwienie.
Gra
Na początku rozgrywki każdy gracz otrzymuje 6 kart i zaznacza zawarte na nich wskazówki. Są to stwierdzenia typu "Anna twierdzi, że była w Salonie", "Biegły wykluczył, że przyczyną śmierci była Trucizna", "W Sypialni znaleziono ślady Tomka lub Agaty", "Gospodyni widziała 1 osobę w Bibliotece". W założeniu wszyscy mówią prawdę z wyjątkiem mordercy. Wiadomo też, że jest 7 podejrzanych (w tym dwie siostry, które się nie rozstają). Celem gry jest wskazać mordercę, narzędzie zbrodni oraz motyw. Miejsce zbrodni jest znane - to gabinet. I tam najłatwiej znaleźć informację o narzędziu zbrodni. Rozgrywka polega na tym, że bieżący gracz wskazuje na wspólnej planszy dwa elementy (osoby albo miejsca). Jeżeli pozostali gracze wiedzą coś o tych elementach, mogą wystawić ofertę z posiadanych kart-wskazówek. Następnie gracz może kupić te wskazówki, płacąc swoimi kartami-wskazówkami. Zwykle jest to opłacalne, ale zaawansowani gracze będą unikać przekazywania kluczowych informacji. Będą też pamiętać, od kogo otrzymali podczas wymiany daną kartę, aby mu oddać ją ponownie (żeby była bezużyteczna). Takie podejście może jednak spowodować, że nikt nie będzie chciał z nimi handlować, więc muszą to odpowiednio balansować. Po każdej rundzie gracze mają możliwość odgadywania, a na koniec następuje odrzucenie kart-wskazówek i dobranie nowych, aby była ciągła rotacja informacji. W zależności od trudności - bo gra ma sporo poziomów trudności zagadek - wymiana jest opłacalna, bo i tak trzeba poznać większość kart, aby uzyskać pewność informacji. Pewność w śledztwie daje bowiem wykluczenie osoby czy narzędzia, a uzyskanie potwierdzenia, że osoba była w pomieszczeniu albo że miała dostęp do narzędzia to zawsze tylko poszlaka. Warto wspomnieć, że grze towarzyszy aplikacja. Nie jest ona niezbędna do gry - i to jest super - natomiast ma trzy funkcjonalności serio usprawniające grę - i to też jest super. Daje dostęp do tysięcy nowych scenariuszy, umożliwia grę solo oraz pozwala sprawdzić rozwiązanie bez konieczności odpadania z rozgrywki. Rozpoczynając rozgrywkę początkowo nie bardzo wiedziałem od czego ugryźć temat. Dopiero po kilku rundach zaczynają wyłaniać się zależności. Należy dlatego dość skrupulatnie notować informacje (przykładowo nie tylko co mówi wskazówka na dany temat, ale też kto tę informację przekazał). Rozgrywka jest bardzo przyjemna, bez dużej interakcji przy stole. Wszyscy są skupieni na notowaniu tego co otrzymali. Niemniej w porównaniu z innymi tytułami tego typu (Sherlock, Cluedo, MS Batory) gra wciąga, jedynie że ze względu na swoją specyfikę nie powoduje u mnie myśli "może zagrajmy jeszcze raz".