Podziel to! to taktyczna gra karciana, w której liczy się spryt, blef i umiejętność obserwacji. Podziel karty, wybierz jedną ze stref i spróbuj zebrać jak najlepsze zestawy kart. Ale pamiętaj: inni gracze też mają na nie ochotę. Czy zdołasz ich przechytrzyć i zdobyć jak najwięcej punktów?
Podziel to! to nieduża formą, ale emocjonująca pod kątem mechaniki gra, która sprawdzi się zarówno w rodzinnym gronie jak i na imprezie. Dzięki prostym zasadom poradzą sobie z nią już ośmiolatki oraz dorośli, którzy dopiero wchodzą do świata gier bez prądu.
Na uwagę zasługują ilustracje znanego polskiego artysty Jana Kallwejta, którego prace charakteryzujące się ograniczoną paletą barw, prostymi formami i zagęszczoną kompozycją można podziwiać na okładkach książek, plakatach i muralach.
Jak graliśmy:
Co myśli Agnieszka: OK - przeciętniak bez emocji, jest dużo lepszych (6 / 10)
Co myśli Bartek: słabe, jeżeli mam wybór wezmę coś innego (5 / 10)
Przygotowanie Jak wiele karcianek od Muduko, przygotowanie jest poniekąd automatyczne. Potasowaną talię umieszczamy zakrytą pośrodku, a każdy z graczy otrzymuje 3 swoje karty (biała, czarna, niebieska) plus pierwszy gracz otrzymuje dwie dwukolorowe karty. Wykonanie kart jest poprawne, natomiast nie do końca przemawia do mnie ich pstrokatość - nie ma to żadnego związku z grą. Pudełko poręczne, akurat na zabranie ze sobą w podróż.
Gra Karty mają wartości od 1 do 10 i jest ich w talii tyle, jaką mają wartość. Dodatkowo jest 15 Jokerów (i to jest w praktyce sporo). Pierwszy gracz odkrywa kolejne karty z zakrytego stosu (liczba kart zależy liczby graczy), a następnie dzieli dwukolorowymi kartami na trzy przedziały: biały, niebieski i czarny. Gracze deklarują, który przedział chcą zabrać. I są trzy możliwości: a) nikt przedziału nie wybrał - karty z niego są od razu odrzucane; b) przedział wybrała jedna osoba - zabiera ona te karty do siebie; c) przedział wybrało więcej osób - należy go znowu podzielić, a jak się już nie da to nikt nie bierze kart. W efekcie trzeba zebrać jak najwięcej kart (punkty zdobywa gracz który ma najwięcej kart o tej samej wartości) i to najlepiej tych wysoko punktowanych (zdobywa tych punktów tyle, ile wynosi wartość na karcie). Czyli z jednej strony warto walczyć o karty 8-9-10, ale z drugiej strony wartości 1-2-3 mogą być łatwym łupem (bo jest ich mało w talii). Jokery dokładamy do dowolnej zebranej już wartości. Zasady są łatwe do wytłumaczenia i gra jest dość szybka. Jednak jest to bardzo monotonne, wręcz mechaniczne działanie. Jedynym odstępstwem od tej powtarzalności jest kombinowanie co może być atrakcyjne dla innych graczy oraz czy oni nie pójdą tym samym tokiem rozumowania co my. Mam też wrażenie, że podział na trzy części powoduje że gra dla 2-3 osób jest z definicji mniej konfliktowa niż dla 4, gdzie zawsze będzie konieczny powtórny podział. Gra mi przypomina pasjansa i chociaż normalnie wybieramy mniej agresywne tytuły, to przy tym raczej się wynudziłem.
Plusy i minusy - multiwersum opinii:
Każdy kafelek to jedna kwestia, która pojawia się w recenzjach planszówek. Uważasz, że jest to zaleta gry Podziel to - postaw plusa (kolor zielony). Jeżeli to wada, daj minusa (kolor czerwony). Żółte kafelki pojawią się wtedy, gdy będzie podobna liczba głosów na plus i na minus. Kwestia nie ma znaczenia lub nikt jeszcze o niej nic nie powidział - będzie kolor szary. Jeżeli Twoja ocena przeważy, kafelek od razu zmieni kolor. Nie oceniaj wszystkich 42 kategorii, bo padniesz szybciej niż grając w Voidfall. Najlepiej zaznacz tylko te wady i zalety, które przychodzą Ci do głowy po rozgrywce.
w trybie edycji kliknij / na kafelku
→Wykonanie
Wygląd graficzny
Jakość wykonania komponentów
Czytelność symboli
Organizacja pudełka, wypraska
Szybkość rozkładania i składania
Gra zajmuje niewiele miejsca na stole
Opłacalność ceny do zawartości
↓
→Nauka zasad
Przyjazna i zrozumiała instrukcja
Poziom skomplikowania zasad
Różnorodność elementów gry
Niewiele zasad do pamiętania i liczenia
Przydatne karty pomocy
Łatwy powrót po przerwie
Niski próg wejścia / przystępna gra
↓
→Dopasowanie
Dopracowany balans elementów, frakcji
Dobra gra solo (i dobra automa)
Dobra gra dwuosobowa
Dobra gra w dużych grupach (4+)
Możliwość zróżnicowania poziomu trudności
Odpowiedni wzrost trudności podczas gry
Gra jest kompletna bez kupowania dodatków
↓
→Interakcja
Odpowiedni poziom losowości, kontrola nad nią
Szansa na wygraną do końca
Przyjemna interakcja z innymi graczami
Dopracowana rywalizacja (bez frustracji)
Dopracowana kooperacja (temat gracza alfa)
Dopracowanie mechanik ukrytych elementów/ról
Towarzyski charakter rozgrywki
↓
→Wrażenia
Odczuwalny klimat gry
Spójność wyglądu, mechaniki i tematyki
Odczuwalne emocje, też napięcie i niepewność
Duża regrywalność
Różnorodność dróg do zwycięstwa
Możliwość wczucia się w rozgrywkę
Innowacyjny charakter gry
↓
→Rozgrywka
Odpowiednio dobrany czas rozgrywki
Płynność gry (bez przestojów)
Głębia strategiczna, planowanie ruchów do przodu
Dopieszczenie mechanik
Decyzyjność, poczucie że mam wpływ na grę
Satysfakcjonujące zależności i kombosy
Ogólne zadowolenie z gry
↓
Gra Podziel to na Youtube:
Poniżej znajdują się youtu-recenzje większości kanałów o planszówkach, które można od razu obejrzeć. Nie ma znanej Ci recenzji albo nawet całego kanału? Napisz do nas (adres w stopce).
Dzieciaki Testują
Ludzie bez Kallaxa
Ludzie bez Kallaxa
SMGP Kości
Co warto wiedzieć?
BGG:
Ocena: 6.61 / 10
PLANSZEO:
Ocena: 7.7 / 10
POCZTA PLANSZÓWKOWA:
Popularność gry Podziel to! wynosi 5%. Spróbuj!
Trudność:
od 7 lat praktycznie niezależna językowo przyjazna dla dzieci BGG: 1.11 / 5
Instrukcja:
Cena:
trend cenowy:wartość przed premierą dotyczy przedsprzedaży
Co myślisz?
przesuń suwaki i wybierz Zapisz
klimat: 1 (ocen: 1)
losowość: 7 (ocen: 1)
emocje: 8 (ocen: 1)
niedosyt: 4 (ocen: 1)
estetyka: 2 (ocen: 1)
Zapisz
Wydanie:
autorzy: Igor Ganzha rok wydania: 2019 wydano w Polsce: 2022-09-27 wydawnictwo: Muduko
Graczy:
2 3 (rekomendowane) 4
Czas gry:
do 30 minut
Wymiary:
wielkość pudełka: mini wymiary pudełka: 15.3 x 10.8 x 3.8 cm
Tematyka:
abstrakt / liczby / słowa / obrazy
Tryb:
rywalizacja
Elementy:
karty
Rodzaj:
towarzyskie | karcianki
Mechaniki:
wybór elementów draft
Mechanizmy:
wybierz z przekazanych do wspólnej puli open draft
gra pod stołem / działania ukryte
licytacje / aukcje ladder climbing
punkty za cały zestaw set collection
Kategorie:
PLANSZEO: Gra karciana
BGG: Auction / Bidding, Deck Construction, I Cut, You Choose, Matching, Set Collection, Voting, Abstract Strategy, Card Game, Number, , Digital Implementations: Tabletopia
OK - przeciętniak bez emocji, jest dużo lepszych (6 / 10)
słabe, jeżeli mam wybór wezmę coś innego (5 / 10)
Przygotowanie
Jak wiele karcianek od Muduko, przygotowanie jest poniekąd automatyczne. Potasowaną talię umieszczamy zakrytą pośrodku, a każdy z graczy otrzymuje 3 swoje karty (biała, czarna, niebieska) plus pierwszy gracz otrzymuje dwie dwukolorowe karty. Wykonanie kart jest poprawne, natomiast nie do końca przemawia do mnie ich pstrokatość - nie ma to żadnego związku z grą. Pudełko poręczne, akurat na zabranie ze sobą w podróż.
Gra
Karty mają wartości od 1 do 10 i jest ich w talii tyle, jaką mają wartość. Dodatkowo jest 15 Jokerów (i to jest w praktyce sporo). Pierwszy gracz odkrywa kolejne karty z zakrytego stosu (liczba kart zależy liczby graczy), a następnie dzieli dwukolorowymi kartami na trzy przedziały: biały, niebieski i czarny. Gracze deklarują, który przedział chcą zabrać. I są trzy możliwości: a) nikt przedziału nie wybrał - karty z niego są od razu odrzucane; b) przedział wybrała jedna osoba - zabiera ona te karty do siebie; c) przedział wybrało więcej osób - należy go znowu podzielić, a jak się już nie da to nikt nie bierze kart. W efekcie trzeba zebrać jak najwięcej kart (punkty zdobywa gracz który ma najwięcej kart o tej samej wartości) i to najlepiej tych wysoko punktowanych (zdobywa tych punktów tyle, ile wynosi wartość na karcie). Czyli z jednej strony warto walczyć o karty 8-9-10, ale z drugiej strony wartości 1-2-3 mogą być łatwym łupem (bo jest ich mało w talii). Jokery dokładamy do dowolnej zebranej już wartości. Zasady są łatwe do wytłumaczenia i gra jest dość szybka. Jednak jest to bardzo monotonne, wręcz mechaniczne działanie. Jedynym odstępstwem od tej powtarzalności jest kombinowanie co może być atrakcyjne dla innych graczy oraz czy oni nie pójdą tym samym tokiem rozumowania co my. Mam też wrażenie, że podział na trzy części powoduje że gra dla 2-3 osób jest z definicji mniej konfliktowa niż dla 4, gdzie zawsze będzie konieczny powtórny podział. Gra mi przypomina pasjansa i chociaż normalnie wybieramy mniej agresywne tytuły, to przy tym raczej się wynudziłem.