Ptasie rewiry

• Co myśli Bartek:
  dobra gra, lubię ją, ma swoją specyfikę (8 / 10)

Przygotowanie
Chociaż Ptasim Rewirom mechanicznie bliżej eurogrom (to area control), to w wykonaniu naprawdę czuć klimat. Mamy 24 kafelki z których każdy jest unikalny. Część to drzewa, na których znajdują się gniazda i to są tzw. kafelki podstawowe (jak Samotny Wiąz, Złuszczone Brzozy). Są kafelki stworzeń, które pozwalają na kontrolę - łącznie nad 9 stworzeniami (jak Psia Buda, Lisia Nora). Są kafelki unikalnych akcji (jak Gniazdowisko, Ranny Ptaszek). Stworzenia to moim zdaniem osobny majstersztyk - klimatyczne, akrylowe, całkiem nieoczywiste standisy. Ale największą robotę robi ptaszarnia, czyli wyjmowana okrągła część wypraski, podzielona na pięć części (według koloru) z małymi figurkami ptaków. Każdy gracz to jeden kolor i z tych ptaków buduje on stada (stosy ptaków w pionie) na kafelkach. Stosy wyższe niż 4 ptaki potrafią się wywracać, dlatego dodano przezroczyste podpórki (które częściowo pomagają, ale trzeba uważać). Są też gniazda (na dole stosu) i daszki budek dla ptaków (na górze). Najsłabszy element wykonania to małe żetony piorunów - przy tej jakości pasowałoby, gdyby te pięć sztuk było na przykład drewnianych. Przygotowanie jest dość wymagające, ponieważ trzeba wylosować kafelki w odpowiednich proporcjach i je rozłożyć (ale daje to regrywalność), dać graczom karty celów indywidualnych do wyboru, dobrać według kafelków karty i standisy stworzeń i jeszcze zmieścić gdzieś planszę fontanny. To co koniecznie sugerowałbym zrobić przed każdą rozgrywką, to omówić wszystkie kafle i stworzenia - ich umiejętności i działanie.

Gra
To co najbardziej mnie ujęło w tej grze to prostota zasad i jednocześnie głębia strategiczna. Poziomem trudności przypomina mi takie kultowe Survive the Island. W każdej z pięciu tur każdy gracz bierze dwa swoje ptaki i dwa losowe. Następnie gracze rozkładają je na kafelkach po jednym. Gdy wszystkie zostaną rozłożone, określa się dominację na każdym z kafelków i punktuje za każdy kafelek (punktacja za 1/2/3 miejsce jest w prawym górnym rogu każdego kafelka). I tu zaczyna się walka z dużą dawką negatywnej interakcji. Kluczowa zasada jest taka, że gdy gracze będą mieć remis w liczbie ptaków na kafelku to żaden z nich nie dostaje punktów ani bonusów. Kafelki punktują w bardzo różny sposób, często opłaca się zająć drugie czy trzecie miejsce, a nie pierwsze. Możemy umieszczać swoje ptaki, ale też ptaki przeciwników, które nam się wylosowały - na przykład po to, aby doprowadzić do remisu. Duży wpływ na rozgrywkę dają stworzenia, bo pozwalają przemieszczać ptaki między kafelkami oraz przenosić je na fontannę (która jest osobno punktowana). Dlatego też walka o kafelki stworzeń bywa zacięta. Negatywną interakcję zwiększają też daszki (w przedostatniej rundzie), które zabezpieczają, ale i blokują rozwój stad ptaków oraz żetony piorunów, które pozwalają na zlikwidowanie błyskawicą jakiegoś ptaka. Inną - wredną - zasadą jest to, że zaczyna gracz, który i tak ma najwięcej punktów. Nam wychodziło, że powoduje to efekt kuli śnieżnej, więc odwróciliśmy tę regułę. Zatem w grze można zarówno rozwijać swoje stada jak i stopować rozwój innych graczy. Punktuje wiele elementów, ale mimo wszystko najwięcej punktów zdobywa się z kafelków podczas gry. Fontanna i cele indywidualne mają mniejsze znaczenie. Zresztą może się zdarzyć, że wylosowane kafelki (i stworzenia) będą dawały niewiele opcji wysyłania ptaków do fontanny. Dlatego w pierwszych rozgrywkach sugerowane jest konkretne ustawienie. Według mnie to jeden z lepszych, dość innowacyjnych, tytułów, który pozostawia niedosyt i jest na tyle krótki, że chce się zagrać jeszcze raz.