Ta piękna i kolorowa gra zabierze Cię wprost na niesamowite plaże słonecznej Kalifornii. Słodkie ilustracje to jednak nie tylko proste zasady, w tej grze naprawdę jest nad czym kombinować! Santa Monica jest wielowymiarową grą, która z każdą rozgrywką zaskoczy Cię czymś nowym!
Poczuj na twarzy ciepłą, morską bryzę i daj się porwać emocjonującej rozgrywce. Twoim zadaniem jest stworzyć najwspanialszy bulwar w Południowej Kalifornii. Zagospodarujesz cichy i spokojny zakątek plaży nastawiony na kontakt z naturą, a może zaprosisz na swoją plażę tłumy turystów i celebrytów? Spraw, by Twój bulwar stał się jednym z najpiękniejszy zakątków Santa Monica!
Wybieraj karty krajobrazu, umieszczaj je w swojej części miasta i zdobywaj punkty zwycięstwa za realizację celów. Klimat i wygląd twojego bulwaru zależy tylko od ciebie, ale pamiętaj, że musisz spełnić oczekiwania zarówno turystów, jak i mieszkańców Santa Monica.
Jak graliśmy:
Co myśli Bartek: OK - przeciętniak bez emocji, jest dużo lepszych (6 / 10)
Przygotowanie Zacznę tym razem od instrukcji, bo w przypadku gry Santa Monica - której zasady sprowadzają się właściwie do trzech czynności - ich rozpisanie na 12 stronach powoduje, że można się od tytułu odbić. Aby zacząć, należy rozłożyć rynek ośmiu kart (plus stos kart zakrytych), umieścić obok zasoby (głównie meple różnych kolorów ludków), a każdy z graczy otrzymuje płytkę startową i to co z niej wynika. Aby nieco zwiększyć regrywalność, są też dwie wylosowane płatne możliwości dobierania kart oraz losowa płytka z zasadami punktacji. Co do wykonania i wyglądu mam bardzo mieszane uczucie. Z jednej strony widać, że grafik się starał, a ilustracje są dość dowcipne. Z drugiej strony podczas gry trzeba analizować ikony, więc i tak nie zwraca się na to kompletnie uwagi. Ale z trzeciej strony cała szata graficzna jest jakaś taka... mdła i sądzę, że przynajmniej mnie nieco odstrasza. Na koniec słowo o pudełku, które klasycznie jest cztery razy większe niż wynika z zawartości.
Gra W grze każdy z graczy buduje swój bulwar, który składa się z dwóch rzędów (plaży oraz deptaka), dobierając karty z rynku. To pierwsza (dobranie karty z dolnego rzędu rynku) i druga (dołożenie karty do swojego miasta) z trzech czynności. Trzecią czynnością jest uzyskanie bonusów z dobranej karty (na przykład monety albo dodatkowe ludki). Potem karty górne spadają do dolnego rzędu, rynek jest uzupełniany i nadchodzi kolej następnego gracza. Aż do dołożenia przez pierwszego z graczy 14 kart. Natomiast w grze - takim pasjansowym euroabstrakcie - chodzi o to, aby typ dobranych kart spełniał bonusy z kart sąsiednich oraz żeby przemieścić ludki na konkretne pola. Przykładowo punktuje nam celebryta, który odwiedzi sklepy, więc trzeba dodać do bulwaru karty z ikoną sklepów i doprowadzić tam celebrytę. Albo na plaży są dwa leżaki, więc na koniec gry powinny tam znajdować się dwa ludki. Tyle filozofii. Interakcji tu się nie doświadczy (co najwyżej w podbieraniu kart), przemieszczanie ludków jest dość cennym zasobem i sporo zależy od losowości (jakie karty aktualnie są na stole). Z kole monety (piaskowe dolary, które kompletnie pieniędzy nie przypominają) zbiera się dość łatwo. Bulwar nam się rozrasta na szerokość więc na pewno trzeba mieć na niego miejsce przy stole. Rozgrywka jest bardzo szybka, o ile będziemy brać karty, dokładać nowe do rynku i przekazywać kolejkę dalej - a potem spokojnie działać w swoim mieście. Zatem co jest w tej grze nie tak... Mam wrażenie, że inne gry, które znam i w których wygrana zależy od sąsiedztwa (np. Nova Luna) są bardziej "upakowane". Łatwiej je wyjaśnić, więcej od nas zależy i wymagają nieco więcej kombinowania. No i nie są takie cukierkowate. Jak ktoś wyciągnie, to z chęcią w Santa Monica zagram, ale sam raczej nie zaproponuję.
Plusy i minusy - multiwersum opinii:
Każdy kafelek to jedna kwestia, która pojawia się w recenzjach planszówek. Uważasz, że jest to zaleta gry Santa Monica - postaw plusa (kolor zielony). Jeżeli to wada, daj minusa (kolor czerwony). Żółte kafelki pojawią się wtedy, gdy będzie podobna liczba głosów na plus i na minus. Kwestia nie ma znaczenia lub nikt jeszcze o niej nic nie powidział - będzie kolor szary. Jeżeli Twoja ocena przeważy, kafelek od razu zmieni kolor. Nie oceniaj wszystkich 42 kategorii, bo padniesz szybciej niż grając w Voidfall. Najlepiej zaznacz tylko te wady i zalety, które przychodzą Ci do głowy po rozgrywce.
→Wykonanie
Wygląd graficzny
Jakość wykonania komponentów
Czytelność symboli
Organizacja pudełka, wypraska
Szybkość rozkładania i składania
Gra zajmuje niewiele miejsca na stole
Opłacalność ceny do zawartości
↓
→Nauka zasad
Przyjazna i zrozumiała instrukcja
Poziom skomplikowania zasad
Różnorodność elementów gry
Niewiele zasad do pamiętania i liczenia
Przydatne karty pomocy
Łatwy powrót po przerwie
Niski próg wejścia / przystępna gra
↓
→Dopasowanie
Dopracowany balans elementów, frakcji
Dobra gra solo (i dobra automa)
Dobra gra dwuosobowa
Dobra gra w dużych grupach (4+)
Możliwość zróżnicowania poziomu trudności
Odpowiedni wzrost trudności podczas gry
Gra jest kompletna bez kupowania dodatków
↓
→Interakcja
Odpowiedni poziom losowości, kontrola nad nią
Szansa na wygraną do końca
Przyjemna interakcja z innymi graczami
Dopracowana rywalizacja (bez frustracji)
Dopracowana kooperacja (temat gracza alfa)
Dopracowanie mechanik ukrytych elementów/ról
Towarzyski charakter rozgrywki
↓
→Wrażenia
Odczuwalny klimat gry
Spójność wyglądu, mechaniki i tematyki
Odczuwalne emocje, też napięcie i niepewność
Duża regrywalność
Różnorodność dróg do zwycięstwa
Możliwość wczucia się w rozgrywkę
Innowacyjny charakter gry
↓
→Rozgrywka
Odpowiednio dobrany czas rozgrywki
Płynność gry (bez przestojów)
Głębia strategiczna, planowanie ruchów do przodu
Dopieszczenie mechanik
Decyzyjność, poczucie że mam wpływ na grę
Satysfakcjonujące zależności i kombosy
Ogólne zadowolenie z gry
↓
Gra Santa Monica na Youtube:
Poniżej znajdują się youtu-recenzje większości kanałów o planszówkach, które można od razu obejrzeć. Nie ma znanej Ci recenzji albo nawet całego kanału? Napisz do nas (adres w stopce).
Dama Gier
Ekipa przy Planszy
Game Troll TV
Geek Factor
Geek Factor
GrAlutka
Młody Giercownik
Młody Giercownik
Planszą po kostkach
Planszą po kostkach
Planszowe Newsy
Pogramy TV
SMGP Kości
SoloGram
Co warto wiedzieć?
BGG:
Ocena: 7.13 / 10
PLANSZEO:
Ocena: 7.4 / 10
Trudność:
od 14 lat BGG: 2.15 / 5
Instrukcja:
stron: 12 można napisać ją łatwiej
Mikroinstrukcja:
Cena:
od 55 do 150 zł trend cenowy:wartość przed premierą dotyczy przedsprzedaży
Co myślisz?
przesuń suwaki i wybierz Zapisz
klimat: 7 (ocen: 1)
losowość: 4 (ocen: 1)
emocje: 3 (ocen: 1)
niedosyt: 5 (ocen: 1)
estetyka: 2 (ocen: 1)
Zapisz
Wydanie:
autorzy: Josh Wood rok wydania: 2020 wydano w Polsce: 2021-08-18 wydawnictwo: FoxGames
Graczy:
2 (rekomendowane) 3 4
Czas gry:
do 45 minut
Wymiary:
wielkość pudełka: duże wymiary pudełka: 29.7 x 29.7 x 6.8 cm waga: 1.13 kg koszulki: 63 x 88 mm
Tematyka:
miasto / osadnictwo / rolnictwo / budowle
morze / woda / piraci
Tryb:
rywalizacja
Elementy:
kafelki
kartka do pisania / rysowania / książka
karty
pionki / meple / standisy
żetony / sztony
Rodzaj:
euro | gromadzenie punktów
Mechaniki:
rozbudowywanie zestawu tableau building
wybór elementów draft
Mechanizmy:
rynek / targowisko market
budowa mapy / labiryntu map addition
budowa silnika engine building
ruch po obszarach area movement
punkty za cały zestaw set collection
sałatka punktowa
uzyskaj liczbę punktów / rund
Kategorie:
PLANSZEO: Draft elementów, Gra ekonomiczna, Układanie elementów, Zbieranie zestawów, Budowa miasta, Podróże
BGG: Chaining, Open Drafting, Set Collection, Tags, Tile Placement, City Building, Travel, Family Games, Strategy Games, Digital Implementations: Yucata, Game: Santa Monica, Mechanism: Tableau Building, States: California, Theme: Amusement Parks / Theme Parks, Theme: Beaches, Theme: City
jakaplanszowka.pl
OK - przeciętniak bez emocji, jest dużo lepszych (6 / 10)
Przygotowanie
Zacznę tym razem od instrukcji, bo w przypadku gry Santa Monica - której zasady sprowadzają się właściwie do trzech czynności - ich rozpisanie na 12 stronach powoduje, że można się od tytułu odbić. Aby zacząć, należy rozłożyć rynek ośmiu kart (plus stos kart zakrytych), umieścić obok zasoby (głównie meple różnych kolorów ludków), a każdy z graczy otrzymuje płytkę startową i to co z niej wynika. Aby nieco zwiększyć regrywalność, są też dwie wylosowane płatne możliwości dobierania kart oraz losowa płytka z zasadami punktacji. Co do wykonania i wyglądu mam bardzo mieszane uczucie. Z jednej strony widać, że grafik się starał, a ilustracje są dość dowcipne. Z drugiej strony podczas gry trzeba analizować ikony, więc i tak nie zwraca się na to kompletnie uwagi. Ale z trzeciej strony cała szata graficzna jest jakaś taka... mdła i sądzę, że przynajmniej mnie nieco odstrasza. Na koniec słowo o pudełku, które klasycznie jest cztery razy większe niż wynika z zawartości.
Gra
W grze każdy z graczy buduje swój bulwar, który składa się z dwóch rzędów (plaży oraz deptaka), dobierając karty z rynku. To pierwsza (dobranie karty z dolnego rzędu rynku) i druga (dołożenie karty do swojego miasta) z trzech czynności. Trzecią czynnością jest uzyskanie bonusów z dobranej karty (na przykład monety albo dodatkowe ludki). Potem karty górne spadają do dolnego rzędu, rynek jest uzupełniany i nadchodzi kolej następnego gracza. Aż do dołożenia przez pierwszego z graczy 14 kart. Natomiast w grze - takim pasjansowym euroabstrakcie - chodzi o to, aby typ dobranych kart spełniał bonusy z kart sąsiednich oraz żeby przemieścić ludki na konkretne pola. Przykładowo punktuje nam celebryta, który odwiedzi sklepy, więc trzeba dodać do bulwaru karty z ikoną sklepów i doprowadzić tam celebrytę. Albo na plaży są dwa leżaki, więc na koniec gry powinny tam znajdować się dwa ludki. Tyle filozofii. Interakcji tu się nie doświadczy (co najwyżej w podbieraniu kart), przemieszczanie ludków jest dość cennym zasobem i sporo zależy od losowości (jakie karty aktualnie są na stole). Z kole monety (piaskowe dolary, które kompletnie pieniędzy nie przypominają) zbiera się dość łatwo. Bulwar nam się rozrasta na szerokość więc na pewno trzeba mieć na niego miejsce przy stole. Rozgrywka jest bardzo szybka, o ile będziemy brać karty, dokładać nowe do rynku i przekazywać kolejkę dalej - a potem spokojnie działać w swoim mieście. Zatem co jest w tej grze nie tak... Mam wrażenie, że inne gry, które znam i w których wygrana zależy od sąsiedztwa (np. Nova Luna) są bardziej "upakowane". Łatwiej je wyjaśnić, więcej od nas zależy i wymagają nieco więcej kombinowania. No i nie są takie cukierkowate. Jak ktoś wyciągnie, to z chęcią w Santa Monica zagram, ale sam raczej nie zaproponuję.