Połączcie siły i wspólnie stawcie czoła wyzwaniom rzucanym przez rozsiane w różnych wymiarach zegary – od Przebudzenia po Odrodzenie. Próbujcie swoich sił i wracajcie do kolejnych zadań w tempie, które odpowiada Waszej drużynie. Nie musicie się spieszyć, odkrywając nieskończone możliwości, jakie ma Wam do zaoferowania ta gra.
Take Time to gra kooperacyjna, w której wspólnie podejmujecie różne wyzwania i zależnie od ich wyniku dzielicie porażkę albo zwycięstwo. Aby wygrać, musicie opracować skuteczną strategię i ułożyć 12 kart wokół zegara, przestrzegając bardzo specyficznych zasad. Gra składa się z 40 wyzwań o rosnącym poziomie trudności, z których każde wprowadza nowe reguły wpływające na rozgrywkę. W każdej partii możecie podjąć próbę ukończenia serii składającej się z dowolnej liczby wyzwań.
Jak graliśmy:
Co myśli Agnieszka: niech zostanie w kolekcji, można co jakiś czas zagrać (7 / 10)
Co myśli Bartek: niech zostanie w kolekcji, można co jakiś czas zagrać (7 / 10)
Przygotowanie
Zacznę może od wyglądu gry Take Time, bo zdecydowanie zapada on w pamięć. W pudełku znajduje się 10 kopert, a w każdej kopercie cztery tarcze zegara oraz dedykowany arkusz zasad gry. Koperty, tak samo jak zegary, mają subtelne, ezoteryczne wzory i wygląda to zjawiskowo zarówno na awersach jak i na rewersach (tu jest numer koperty i kolejność zegarów w kopercie). Natomiast niezbyt fortunnie pasuje słowo zegar - w grze nie ma nic związanego z czasem, są to po prostu koła mające wokół krawędzi 6 segmentów (przy nich będziemy wykładać karty), przy niektórych segmentach umieszczono ikony wyjaśnione w zasadach. To akurat świetny pomysł, bo nie trzeba poznawać wszystkiego, wystarczy przeczytać zasady pojedynczego "scenariusza". Po rozgrywce zaczynaliśmy się też niecierpliwić, co wymyślono w kolejnej kopercie. Gra to więc abstrakt, zarówno wizualnie jak i mechanicznie. Oprócz tarcz są też dwa zestawy kart o wartościach 1-12 (domyślnie każdy z graczy otrzymuje 6 losowych kart). Warto tu zaznaczyć, że karty również są dopracowane. Gra zarówno w pudełku jak i po rozłożeniu zajmuje wyjątkowo mało miejsca (bo to jest tylko tarcza + karty wokół). Zasady w praktyce okazały się łatwe (chociaż wygrać już łatwo nie jest), natomiast są dość enigmatycznie opisane. Ale to dlatego, że trzeba połączyć w jedno instrukcję i zasady scenariusza. Jedna rozgrywka wystarczy, żeby to ogarnąć.
Gra
Każda rozgrywka jest podzielona na trzy części. W pierwszej zapoznajemy się z zasadami scenariusza i ustalamy strategię. To wbrew pozorom jest kluczowe, aby wygrać - w dalszej części nie możemy już się komunikować. Nie wiemy jeszcze nic o kartach, ale można ustalić, że "jeżeli mamą kartę równą 12 to położę ją w pierwszej rundzie" albo "jeżeli wyłożę kartę przy polu na godzinie VII to nie dokładajcie nic do tego pola". Potem następuje właściwa gra, w której dobieramy wszystkie karty i wykładamy po jednej wokół tarczy zegara (zwykle zakryte, kilka razy można wyłożyć odkrytą). W każdym segmencie musi być min. 1 karta, suma wartości kart w segmentach musi rosnąć oraz nie może przekroczyć 24. Są też zasady wynikające z ikon (np. na polu A musi być najniższa karta, a na polu B należy wyłożyć pierwszą kartę). Na podstawie ruchów innych graczy, ewentualnych kart odkrytych i ustalonej strategii musimy domyślać się, gdzie trafiają wartości kart. Nie jestem przekonany czy w każdej sytuacji da się obmyślić taką strategię, aby wygrać - być może czasem muszą też odpowiednio ułożyć się dobierane karty. Dodatkowo im więcej gra osób tym trudniej się ze sobą dogadać (chociaż rozgrywka na dwie osoby ma dodatkowe utrudnienie). Myślenia i analizowania oraz obliczeń w trakcie (znaczenie czasem ma suma, innym razem różnica albo najwyższa/najniższa karta) jest tu naprawdę dużo (i z powodu przepalania zwojów ocena jest nieco niższa). Przypomina mi pod tym względem nieco Bomb Busters, pewnie podobnie jak pod względem regrywalności (może spaść, gdy ukończymy wszystkie scenariusze). Myślę, że fanom zaawansowanych zagadek się spodoba.
Plusy i minusy - multiwersum opinii:
Zbuduj własną recenzję! Każdy kafelek to jedna kwestia, która pojawia się w recenzjach planszówek. Uważasz, że jest to zaleta gry Take Time - postaw plusa (kolor zielony). Jeżeli to wada, daj minusa (kolor czerwony). Żółte kafelki pojawią się wtedy, gdy będzie podobna liczba głosów na plus i na minus, a kiedy kwestia nie ma znaczenia lub nikt jeszcze jej nie wybrał - będzie kolor szary. Jeżeli Twoja ocena przeważy, kafelek od razu zmienia kolor.
w trybie edycji kliknij / na kafelku
→Wykonanie
Wygląd graficzny
Jakość wykonania komponentów
Czytelność symboli
Organizacja pudełka, wypraska
Szybkość rozkładania i składania
Gra zajmuje niewiele miejsca na stole
Opłacalność ceny do zawartości
↓
→Nauka zasad
Przyjazna i zrozumiała instrukcja
Poziom skomplikowania zasad
Różnorodność elementów gry
Niewiele zasad do pamiętania i liczenia
Przydatne karty pomocy
Łatwy powrót po przerwie
Niski próg wejścia / przystępna gra
↓
→Dopasowanie
Dopracowany balans elementów, frakcji
Dobra gra solo (i dobra automa)
Dobra gra dwuosobowa
Dobra gra w dużych grupach (4+)
Możliwość zróżnicowania poziomu trudności
Odpowiedni wzrost trudności podczas gry
Gra jest kompletna bez kupowania dodatków
↓
→Interakcja
Odpowiedni poziom losowości, kontrola nad nią
Szansa na wygraną do końca
Przyjemna interakcja z innymi graczami
Dopracowana rywalizacja (bez frustracji)
Dopracowana kooperacja (temat gracza alfa)
Dopracowanie mechanik ukrytych elementów/ról
Towarzyski charakter rozgrywki
↓
→Wrażenia
Odczuwalny klimat gry
Spójność wyglądu, mechaniki i tematyki
Odczuwalne emocje, też napięcie i niepewność
Duża regrywalność
Różnorodność dróg do zwycięstwa
Możliwość wczucia się w rozgrywkę
Innowacyjny charakter gry
↓
→Rozgrywka
Odpowiednio dobrany czas rozgrywki
Płynność gry (bez przestojów)
Głębia strategiczna, planowanie ruchów do przodu
Dopieszczenie mechanik
Decyzyjność, poczucie że mam wpływ na grę
Satysfakcjonujące zależności i kombosy
Ogólne zadowolenie z gry
↓
Gra Take Time na Youtube (0):
Poniżej znajdują się youturecenzje większości kanałów o planszówkach, które można od razu obejrzeć. Nie ma znanej Ci recenzji albo nawet całego kanału? Napisz do nas (adres w stopce).
Co warto wiedzieć?
BGG:
Ocena: 7.72 / 10
PLANSZEO:
Ocena: 7.3 / 10
POCZTA PLANSZÓWKOWA:
Popularność gry Take Time wynosi 8%. Spróbuj!
Trudność:
od 10 lat praktycznie niezależna językowo BGG: 1.78 / 5
Instrukcja:
stron: 12 przyjazna do czytania
Cena:
od 93 do 130 zł trend cenowy:wartość przed premierą dotyczy przedsprzedaży
Gry używane:
Szukaj na Planszowym Bazarze
Wrażenia
przesuń suwaki i wybierz Zapisz
klimat: 2 (ocen: 1)
losowość: 7 (ocen: 1)
emocje: 7 (ocen: 1)
niedosyt: 10 (ocen: 1)
estetyka: 9 (ocen: 1)
Zapisz
Wydanie:
autorzy: Alexi Piovesan; Julien Prothière rok wydania: 2025 wydano w Polsce: 2025-10-03 wydawnictwo: Rebel
Graczy:
2 3 (rekomendowane) 4
Czas gry:
do 30 minut
Wymiary:
wielkość pudełka: potwór wymiary pudełka: 22.2 x 38.8 x 22.2 cm waga: 7.2 kg koszulki: 63 x 88 mm
Tematyka:
abstrakt / liczby / słowa / obrazy
kryminał / dedukcja / zagadki
Tryb:
kooperacja
Elementy:
karty
plansza
żetony / sztony
Rodzaj:
towarzyskie | abstrakcyjne
kampania campaign
Mechaniki:
zarządzanie ręką hand management
Mechanizmy:
scenariusze startowe scenario / mission
dopasowanie / tworzenie układu
głosowanie / obstawianie voting / auction
gra nad stołem / rozmowy jawne
interakcja pozytywna / wsparcie / wymiana
ograniczona komunikacja communication limits
pozostań w grze / kto się nie pomyli
zrealizuj cel scenariusza
Kategorie:
PLANSZEO: Gra karciana, Gra kooperacyjna, Zagadki
BGG: Card Game, Puzzle, Communication Limits, Cooperative Game, Deduction, Scenario / Mission / Campaign Game, Family Games, Digital Implementations: Board Game Arena, Theme: Art style – Art Nouveau
niech zostanie w kolekcji, można co jakiś czas zagrać (7 / 10)
niech zostanie w kolekcji, można co jakiś czas zagrać (7 / 10)
Przygotowanie
Zacznę może od wyglądu gry Take Time, bo zdecydowanie zapada on w pamięć. W pudełku znajduje się 10 kopert, a w każdej kopercie cztery tarcze zegara oraz dedykowany arkusz zasad gry. Koperty, tak samo jak zegary, mają subtelne, ezoteryczne wzory i wygląda to zjawiskowo zarówno na awersach jak i na rewersach (tu jest numer koperty i kolejność zegarów w kopercie). Natomiast niezbyt fortunnie pasuje słowo zegar - w grze nie ma nic związanego z czasem, są to po prostu koła mające wokół krawędzi 6 segmentów (przy nich będziemy wykładać karty), przy niektórych segmentach umieszczono ikony wyjaśnione w zasadach. To akurat świetny pomysł, bo nie trzeba poznawać wszystkiego, wystarczy przeczytać zasady pojedynczego "scenariusza". Po rozgrywce zaczynaliśmy się też niecierpliwić, co wymyślono w kolejnej kopercie. Gra to więc abstrakt, zarówno wizualnie jak i mechanicznie. Oprócz tarcz są też dwa zestawy kart o wartościach 1-12 (domyślnie każdy z graczy otrzymuje 6 losowych kart). Warto tu zaznaczyć, że karty również są dopracowane. Gra zarówno w pudełku jak i po rozłożeniu zajmuje wyjątkowo mało miejsca (bo to jest tylko tarcza + karty wokół). Zasady w praktyce okazały się łatwe (chociaż wygrać już łatwo nie jest), natomiast są dość enigmatycznie opisane. Ale to dlatego, że trzeba połączyć w jedno instrukcję i zasady scenariusza. Jedna rozgrywka wystarczy, żeby to ogarnąć.
Gra
Każda rozgrywka jest podzielona na trzy części. W pierwszej zapoznajemy się z zasadami scenariusza i ustalamy strategię. To wbrew pozorom jest kluczowe, aby wygrać - w dalszej części nie możemy już się komunikować. Nie wiemy jeszcze nic o kartach, ale można ustalić, że "jeżeli mamą kartę równą 12 to położę ją w pierwszej rundzie" albo "jeżeli wyłożę kartę przy polu na godzinie VII to nie dokładajcie nic do tego pola". Potem następuje właściwa gra, w której dobieramy wszystkie karty i wykładamy po jednej wokół tarczy zegara (zwykle zakryte, kilka razy można wyłożyć odkrytą). W każdym segmencie musi być min. 1 karta, suma wartości kart w segmentach musi rosnąć oraz nie może przekroczyć 24. Są też zasady wynikające z ikon (np. na polu A musi być najniższa karta, a na polu B należy wyłożyć pierwszą kartę). Na podstawie ruchów innych graczy, ewentualnych kart odkrytych i ustalonej strategii musimy domyślać się, gdzie trafiają wartości kart. Nie jestem przekonany czy w każdej sytuacji da się obmyślić taką strategię, aby wygrać - być może czasem muszą też odpowiednio ułożyć się dobierane karty. Dodatkowo im więcej gra osób tym trudniej się ze sobą dogadać (chociaż rozgrywka na dwie osoby ma dodatkowe utrudnienie). Myślenia i analizowania oraz obliczeń w trakcie (znaczenie czasem ma suma, innym razem różnica albo najwyższa/najniższa karta) jest tu naprawdę dużo (i z powodu przepalania zwojów ocena jest nieco niższa). Przypomina mi pod tym względem nieco Bomb Busters, pewnie podobnie jak pod względem regrywalności (może spaść, gdy ukończymy wszystkie scenariusze). Myślę, że fanom zaawansowanych zagadek się spodoba.