• Co myśli Bartek:
  niech zostanie w kolekcji, można co jakiś czas zagrać (7 / 10)

Przygotowanie
Ponieważ Woodcraft to euro średniej wagi (w stronę cięższej), ogarnięcie rozłożenia trochę zajmie. Oprócz plansz i planszetek są tu kafelki akcji, karty pomocników (beznadziejne graficznie, takie sprasowane ludziki jak na okładce) i karty zleceń na przedmioty do wykonania (te z kolei mają cudowną grafikę, na większości przemycono zwierzątka albo rośliny). Jest sporo różnych zasobów - żetony borówek-monet, kostki ścinek, krople kleju i dyski ostrz do piły. Prywatnie bym to ujednolicił (np. wszystkie zasoby zrobiłbym z dysków, ale w różnych kolorach - żeby odróżnić zasoby od innych elementów). Każdy z graczy otrzymuje wyposażenie swojego warsztatu, część działa od razu, część można będzie ulepszyć. Całość po rozłożeniu zajmuje na stole sporo miejsca. Organizacja planszetki gracza jest czytelna i logiczna, jednak problem może początkowo sprawiać zrozumienie znaczenia ikon. Borówka to jednocześnie otrzymanie tego zasobu, borówka z czerwonym maźnięciem oznacza koszt, borówka z ręką to przesunięcie się na torze przychodu borówek, borówka w wycięciu to miejsce położenia karty (pole z taką borówką). Instrukcję czyta się stosunkowo przyjemnie, ale brakuje zestawienia możliwych akcji - na przykład w formie listy czy pomocy gracza - są one tylko szczegółowo rozpisane. Jak na euro to nawiązanie do tematyki jest odczuwalne i sensowne - działamy w warsztacie stolarskim i naszym celem jest wykonać jak najwięcej zamówień, wyposażyć warsztat w narzędzia, zatrudnić pomocników i ogólnie go rozwinąć. Dlatego gra Woodcraft kojarzy mi się z innymi warsztatowymi tytułami jak Gutenberg czy Printing Press.

Gra
Jest to gra "jednej akcji", gracze kolejno wykonują jedną akcję główną oraz szereg pobocznych. Dzięki budowaniu silniczka, z rundy na rundę tych drugich może być więcej i więcej przyniosą korzyści. Najbardziej korzystne będzie zawsze ukończenie przedmiotu-zlecenia, bo z niego dostaje się znacznie więcej nagród niż z innych działań, a dodatkowo im szybciej się wykona zlecenie tym lepiej. Jeżeli nie skupimy się na zleceniach, to nagle zacznie brakować drewna (czyli kości), borówek (czyli pieniędzy) i ogólnie zrobi się bardzo ciasno. Realizowanie zleceń i zdobywanie tych kart jest super i chce się ich mieć jak najwięcej. Technicznie wykonanie akcji głównej polega na przeniesieniu kafelka tej akcji na kole do kolejnej ćwiartki. Jest tam kilka zasad, ale ostatecznie mechanizm jest bardzo przyjemny. Ponieważ prowadzimy warsztat - na kole akcji zdobywamy drewno, rozwijamy narzędzia, zdobywamy zlecenia. Akcje dodatkowe to praca w samym warsztacie. I to też jest dobrze zaplanowane. Możemy ciąć kawałki drewna, sklejać je albo dodawać ścinki. Możemy zasadzić małe drzewo i patrzeć jak rośnie. Kawałkiem drewna jest kostka, więc przykładowo podzielenie wartości z jednej kostki na dwie to cięcie. To co mi zgrzytało, to dodanie nieco na siłę kart zleceń orzechowych i zamówień publicznych. Bez nich gra byłaby czytelniejsza. Sama rozgrywka wymaga skupienia i dość precyzyjnego pilnowania, czy o czymś nie zapomnieliśmy. Warto też dodać, że losowości tu nie ma (wynik zależy od naszych działań), ani za dużo interakcji. Jest to pełnowymiarowa propozycja na wieczór, niemniej podobną satysfakcję mam z gier o nieco niższym poziomie trudności, więc gdy będę szukał jakiegoś eurasa to przynajmniej dla mnie nie byłby to tytuł pierwszego wyboru.