Nowy Świat to miejsce pełne pułapek, niezwykle nieprzyjazne dla zapuszczających się tam odkrywców. Mimo to nie potrafisz się powstrzymać - to twoja pasja! Jednak tym razem zabrnąłeś chyba za daleko... Eksploracja Świątyni Słońca wymaga nie tylko niesamowitej odwagi, ale i sprytu. Czy uda ci się rozwiązać zagadki, które przygotował dla ciebie Wąż, i ujdziesz z życiem? Czy odnajdziesz zaginiony kod i uciekniesz straszliwemu przeznaczeniu, czy też zostaniesz jego ofiarą?
Zaginiony kod to angażująca gra dedukcji dla 2 do 4 graczy, w której musisz odszyfrować swój kod, widząc jedynie liczby pozostałych graczy! Zdobądź jak najwięcej punktów poprzez poprawne obstawianie swoich wartości, ale nie zapomnij o najważniejszym - znajdź swój zaginiony kod!
Jak graliśmy:
Co myśli Agnieszka: niech zostanie w kolekcji, można co jakiś czas zagrać (7 / 10)
Co myśli Bartek: OK - przeciętniak bez emocji, jest dużo lepszych (6 / 10)
Przygotowanie Zaginiony kod sugeruje początkowo grę przygodową, w której poruszamy się po dżungli. Jednak w rzeczywistości, mimo azteckiego stylu gry, klimatu tutaj nie ma wcale. Nie ma też poruszania się, plansza to po prostu tor punktacji (skąd zatem pomysł na nazwę?). O ile pomysł na koła-liczniki do obstawiania wartości jest świetny (im większe koło tym większy można wskazać przedział), tak ich rozmieszczanie na i przy planszy nie ma sensu. Dużo wygodniej, gdy leżą one po prostu na stole, punkty też każdy może zapisywać na swoim arkuszu (jedyny mankament do rozwiązania to kontrolowanie kolejności, bo kolejność graczy jest zawsze od zajmującego ostatnie miejsce). Drugi problem to dwustronne kafelki, które trzeba obrócić na stronę z fikuśną liczbą (standardowo jest osiem kafelków o wartościach 0-7 w każdym z sześciu kolorów), a nie fikuśnym stworzeniem i potasować, a następnie ułożyć w stosach według koloru. Każdy, kto próbował, wie jak niewygodne jest tasowanie kafelków. Trzeci problem to oznaczenie koloru gracza tylko poprzez kolor papugi na zewnętrznej stronie jego zasłonki - gracz widzi, jakie kolory mają przeciwnicy, ale swój musi pamiętać. Podczas przygotowania każdy z graczy losuje po jednym z kafelków każdego koloru i umieszcza na swoim stojaku, tak aby powstały kod widzieli tylko inni gracze. Stojaki są zawsze cztery, więc najlepiej, jakby stały pod kątem prostym. Widać więc, że przygotowanie gry jest nieco pracochłonne. Nie porywa też ani czytelność instrukcji, ani wypraska.
Gra Grę najlepiej zacząć od analizy kodów innych graczy i wykluczenia u siebie ich wartości. Bo celem rozgrywki jest odgadnięcie własnego kodu. Dostajemy za to jednak tylko część punktów, podczas gry zdobywamy je również wybierając wielkość koła do obstawiania wartości. Nasze typy i obserwacje zaznaczamy na całkiem sensownym arkuszu rozgrywki. W każdej rozgrywce ostatni na torze gracz rzuca kośćmi (jedną może obrócić). Następnie gracze szacują, ile wynosi suma cyfr w ich kodzie w wyrzuconych kolorach, wybierają kolejno (znowu od ostatniego gracza) koło i ustawiają przedział. Najmniejsze koło ma przedział na dwie wartości (większa użyteczność wnioskowania jak trafimy oraz aż 5 punktów za trafienie), największe na dziewięć (większa szansa, że trafimy, ale tylko 1 punkt za trafienie). Suma może wynieść od 0 (0+0+0) do 21 (7+7+7). Wszystkie te działania (wyrzucone kości, zakres na dysku) najlepiej zapisywać. Następnie pozostali gracze mówią, czy trafiliśmy w przedział czy nie. Warto, aby każdy przeciwnik dokonał sumowania niezależnie i potwierdził albo zaprzeczył, bo pomyłka popsuje całą grę. Jeżeli suma jest poza wskazanym przedziałem, dostaniemy też informację, czy była ona niższa czy wyższa od zadeklarowanej oraz musimy wymienić jeden dowolny swój kafelek na nowy, wcześniej poznając wartość dotychczasowego. Jest to z korzyścią dla wszystkich, ponieważ każdy może skreślić kolejną cyfrę jako niewystępującą w jego kodzie. Dodatkowo możemy pozbyć się kafelka, o którym "wiemy jak najmniej" albo który odstaje od innych. Zwykle bowiem lepiej jest mieć zbliżone do siebie wartości kodu (łatwiej wyznaczyć przedział) oraz aby były one niskie (gdy wiem ze suma to 4, to mam jednocześnie pewność, że wszystko powyżej 4 mogę w tych trzech kolorach skreślić). Wnioski z tak prowadzonej analizy też sobie zapisujemy. Tej analizy podczas rozgrywki jest sporo, przez co jest to dość mózgożerna gra, podobne tytuły to np. Bomb Busters czy Kryptyda. Tutaj jednak ma się wrażenie, że to bardziej wykreślanka. Gra dość mocno wspiera gracza, któremu się najgorzej wiedzie (możliwość zmiany wyrzuconej kości, możliwość wyboru koła do obstawiania). Jeżeli ktoś będzie szczegółowo analizował posiadane dane, może generować spory downtime (ej, poczekajcie chwilę). W efekcie gra ma innowacyjne, ciekawe wykorzystanie tych zróżnicowanych kół do obstawiania, natomiast wygoda podczas rozgrywki daje wiele do życzenia i dlatego to jednak nie jest tytuł dla mnie.
Plusy i minusy - multiwersum opinii:
Zbuduj własną recenzję! Każdy kafelek to jedna kwestia, która pojawia się w recenzjach planszówek. Uważasz, że jest to zaleta gry Zaginiony kod - postaw plusa (kolor zielony). Jeżeli to wada, daj minusa (kolor czerwony). Żółte kafelki pojawią się wtedy, gdy będzie podobna liczba głosów na plus i na minus, a kiedy kwestia nie ma znaczenia lub nikt jeszcze jej nie wybrał - będzie kolor szary. Jeżeli Twoja ocena przeważy, kafelek od razu zmienia kolor.
w trybie edycji kliknij / na kafelku
→Wykonanie
Wygląd graficzny
Jakość wykonania komponentów
Czytelność symboli
Organizacja pudełka, wypraska
Szybkość rozkładania i składania
Gra zajmuje niewiele miejsca na stole
Opłacalność ceny do zawartości
↓
→Nauka zasad
Przyjazna i zrozumiała instrukcja
Poziom skomplikowania zasad
Różnorodność elementów gry
Niewiele zasad do pamiętania i liczenia
Przydatne karty pomocy
Łatwy powrót po przerwie
Niski próg wejścia / przystępna gra
↓
→Dopasowanie
Dopracowany balans elementów, frakcji
Dobra gra solo (i dobra automa)
Dobra gra dwuosobowa
Dobra gra w dużych grupach (4+)
Możliwość zróżnicowania poziomu trudności
Odpowiedni wzrost trudności podczas gry
Gra jest kompletna bez kupowania dodatków
↓
→Interakcja
Odpowiedni poziom losowości, kontrola nad nią
Szansa na wygraną do końca
Przyjemna interakcja z innymi graczami
Dopracowana rywalizacja (bez frustracji)
Dopracowana kooperacja (temat gracza alfa)
Dopracowanie mechanik ukrytych elementów/ról
Towarzyski charakter rozgrywki
↓
→Wrażenia
Odczuwalny klimat gry
Spójność wyglądu, mechaniki i tematyki
Odczuwalne emocje, też napięcie i niepewność
Duża regrywalność
Różnorodność dróg do zwycięstwa
Możliwość wczucia się w rozgrywkę
Innowacyjny charakter gry
↓
→Rozgrywka
Odpowiednio dobrany czas rozgrywki
Płynność gry (bez przestojów)
Głębia strategiczna, planowanie ruchów do przodu
Dopieszczenie mechanik
Decyzyjność, poczucie że mam wpływ na grę
Satysfakcjonujące zależności i kombosy
Ogólne zadowolenie z gry
↓
Gra Zaginiony kod na Youtube (2):
Poniżej znajdują się youtu-recenzje większości kanałów o planszówkach, które można od razu obejrzeć. Nie ma znanej Ci recenzji albo nawet całego kanału? Napisz do nas (adres w stopce).
Gradanie
Planszowe Newsy
Co warto wiedzieć?
BGG:
Ocena: 7.25 / 10
PLANSZEO:
Ocena: 7.2 / 10
POCZTA PLANSZÓWKOWA:
Popularność gry Zaginiony kod wynosi 8%. Spróbuj!
Trudność:
od 10 lat praktycznie niezależna językowo BGG: 2.38 / 5
Instrukcja:
stron: 8 można napisać ją łatwiej
Cena:
od 90 do 160 zł trend cenowy:wartość przed premierą dotyczy przedsprzedaży
Co myślisz?
przesuń suwaki i wybierz Zapisz
klimat: 3 (ocen: 1)
losowość: 6 (ocen: 1)
emocje: 3 (ocen: 1)
niedosyt: 6 (ocen: 0)
estetyka: 6 (ocen: 0)
Zapisz
Wydanie:
autorzy: Leo Colovini rok wydania: 2022 wydano w Polsce: 2025-04-23 wydawnictwo: Galakta
Graczy:
2 (rekomendowane) 3 4
Czas gry:
do 60 minut
Wymiary:
wielkość pudełka: średnie wymiary pudełka: 23.9 x 23.9 x 7.6 cm waga: 0.14 kg
Tematyka:
abstrakt / liczby / słowa / obrazy
Tryb:
semi-coop / mieszany
Elementy:
kafelki
kartka do pisania / rysowania / książka
pionki / meple / standisy
plansza
Rodzaj:
towarzyskie | abstrakcyjne
wiedza / opinie | dedukcyjne
wiedza / opinie | logiczne
Mechanizmy:
długie rozkładanie
stelaż / układanie w pionie
zmienna kolejność faz gry / gracza time track
głosowanie / obstawianie voting / auction
gra nad stołem / rozmowy jawne
ograniczona komunikacja communication limits
pozostań w grze / kto się nie pomyli
uzyskaj liczbę punktów / rund
Kategorie:
PLANSZEO: Dedukcja
BGG: Deduction, Dice Rolling, Paper-and-Pencil, Deduction, Family Games, Continents: South America, Crowdfunding: Kickstarter
jakaplanszowka.pl
niech zostanie w kolekcji, można co jakiś czas zagrać (7 / 10)
OK - przeciętniak bez emocji, jest dużo lepszych (6 / 10)
Przygotowanie
Zaginiony kod sugeruje początkowo grę przygodową, w której poruszamy się po dżungli. Jednak w rzeczywistości, mimo azteckiego stylu gry, klimatu tutaj nie ma wcale. Nie ma też poruszania się, plansza to po prostu tor punktacji (skąd zatem pomysł na nazwę?). O ile pomysł na koła-liczniki do obstawiania wartości jest świetny (im większe koło tym większy można wskazać przedział), tak ich rozmieszczanie na i przy planszy nie ma sensu. Dużo wygodniej, gdy leżą one po prostu na stole, punkty też każdy może zapisywać na swoim arkuszu (jedyny mankament do rozwiązania to kontrolowanie kolejności, bo kolejność graczy jest zawsze od zajmującego ostatnie miejsce). Drugi problem to dwustronne kafelki, które trzeba obrócić na stronę z fikuśną liczbą (standardowo jest osiem kafelków o wartościach 0-7 w każdym z sześciu kolorów), a nie fikuśnym stworzeniem i potasować, a następnie ułożyć w stosach według koloru. Każdy, kto próbował, wie jak niewygodne jest tasowanie kafelków. Trzeci problem to oznaczenie koloru gracza tylko poprzez kolor papugi na zewnętrznej stronie jego zasłonki - gracz widzi, jakie kolory mają przeciwnicy, ale swój musi pamiętać. Podczas przygotowania każdy z graczy losuje po jednym z kafelków każdego koloru i umieszcza na swoim stojaku, tak aby powstały kod widzieli tylko inni gracze. Stojaki są zawsze cztery, więc najlepiej, jakby stały pod kątem prostym. Widać więc, że przygotowanie gry jest nieco pracochłonne. Nie porywa też ani czytelność instrukcji, ani wypraska.
Gra
Grę najlepiej zacząć od analizy kodów innych graczy i wykluczenia u siebie ich wartości. Bo celem rozgrywki jest odgadnięcie własnego kodu. Dostajemy za to jednak tylko część punktów, podczas gry zdobywamy je również wybierając wielkość koła do obstawiania wartości. Nasze typy i obserwacje zaznaczamy na całkiem sensownym arkuszu rozgrywki. W każdej rozgrywce ostatni na torze gracz rzuca kośćmi (jedną może obrócić). Następnie gracze szacują, ile wynosi suma cyfr w ich kodzie w wyrzuconych kolorach, wybierają kolejno (znowu od ostatniego gracza) koło i ustawiają przedział. Najmniejsze koło ma przedział na dwie wartości (większa użyteczność wnioskowania jak trafimy oraz aż 5 punktów za trafienie), największe na dziewięć (większa szansa, że trafimy, ale tylko 1 punkt za trafienie). Suma może wynieść od 0 (0+0+0) do 21 (7+7+7). Wszystkie te działania (wyrzucone kości, zakres na dysku) najlepiej zapisywać. Następnie pozostali gracze mówią, czy trafiliśmy w przedział czy nie. Warto, aby każdy przeciwnik dokonał sumowania niezależnie i potwierdził albo zaprzeczył, bo pomyłka popsuje całą grę. Jeżeli suma jest poza wskazanym przedziałem, dostaniemy też informację, czy była ona niższa czy wyższa od zadeklarowanej oraz musimy wymienić jeden dowolny swój kafelek na nowy, wcześniej poznając wartość dotychczasowego. Jest to z korzyścią dla wszystkich, ponieważ każdy może skreślić kolejną cyfrę jako niewystępującą w jego kodzie. Dodatkowo możemy pozbyć się kafelka, o którym "wiemy jak najmniej" albo który odstaje od innych. Zwykle bowiem lepiej jest mieć zbliżone do siebie wartości kodu (łatwiej wyznaczyć przedział) oraz aby były one niskie (gdy wiem ze suma to 4, to mam jednocześnie pewność, że wszystko powyżej 4 mogę w tych trzech kolorach skreślić). Wnioski z tak prowadzonej analizy też sobie zapisujemy. Tej analizy podczas rozgrywki jest sporo, przez co jest to dość mózgożerna gra, podobne tytuły to np. Bomb Busters czy Kryptyda. Tutaj jednak ma się wrażenie, że to bardziej wykreślanka. Gra dość mocno wspiera gracza, któremu się najgorzej wiedzie (możliwość zmiany wyrzuconej kości, możliwość wyboru koła do obstawiania). Jeżeli ktoś będzie szczegółowo analizował posiadane dane, może generować spory downtime (ej, poczekajcie chwilę). W efekcie gra ma innowacyjne, ciekawe wykorzystanie tych zróżnicowanych kół do obstawiania, natomiast wygoda podczas rozgrywki daje wiele do życzenia i dlatego to jednak nie jest tytuł dla mnie.