Memento Mori

• Co myśli Agnieszka:
  dobra gra, lubię ją, ma swoją specyfikę (8 / 10)

• Co myśli Bartek:
  niech zostanie w kolekcji, można co jakiś czas zagrać (7 / 10)

Przygotowanie
W Memento Mori mamy same karty i to sporo! Należy oddzielić trzy kolorowe karty - separatory oznaczające kolumny (rok urodzenia, długość życia, rok śmierci), a pozostałe potasować i umieścić w stosach imieniem i nazwiskiem postaci do góry. Trzeba też przewidzieć odpowiednio dużo miejsca pod kartami. My najczęściej gramy "do końca stołu". Karty i napisy są bardzo przyjemnie wykonane i dobrze się je czyta.

Gra
Celem gry jest umieszczanie jednej z trzech postaci w chronologicznej kolejności z już wcześniej wyłożonymi postaciami. Osoba, która się pomyli zabiera kartę, a na koniec gry wygrywa gracz, który zbierze ich najmniej. Chociaż wiedza jest tu potrzebna, to nie trzeba znać dat na pamięć. Liczy się przede wszystkim "obycie historyczne" i umiejętność oszacowania, że Napoleon to żył raczej przed Janem Pawłem II. Problematycznie zaczyna się robić, gdy daty się zagęszczą. To co nas szczególnie zaskoczyło to duża aktualność zmarłych - jest sporo postaci, o których można się zdziwić "to on/ona już nie żyje?". Dużo dają też podpowiedzi przy osobach, dzięki którym drugie zapytanie "któż to u licha jest?" pada znacznie rzadziej. Gra jest dopasowana do polskich odbiorców, jak na ten typ gier dość regrywalna i zadziwiająco dobrze się przy niej bawimy - zwłaszcza na imprezach.