Doniczki

Verdant

łączna ocena Agnieszki i Bartka: AB 8.0

Gra planszowa Doniczki:

Doniczki to przestrzenna łamigłówka, polegająca na optymalnym układaniu dostępnych elementów: roślin, pomieszczeń i przedmiotów. Gracze będą zbierać rośliny i układać je w swoim domu. Dzięki dobremu dopasowaniu oświetlenia i żetonom pielęgnacji rośliny będą rosły, zapewniając graczom punkty zwycięstwa. W tej przestrzennej łamigłówce dobre planowanie liczy się nie mniej niż ręka do roślin. Stonowane ilustracje Beth Sobel i mechanika dostosowana do tematu zapewniają prawdziwie relaksującą rozgrywkę.

W każdej turze gracz wybiera parę – karty i żetonu, a następnie układa je w swoim domu reprezentowanym przez tableau kart. Umieszczając rośliny i przedmioty, gracz stara się spełnić wiele różnych celów, co wymaga sporo kombinowania. Posadź wyrośnięte rośliny w punktowanych doniczkach, zanim ubiegną cię przeciwnicy, i wygraj grę! Dzięki kartom celów, scenariuszom i wyzwaniom, możliwych kombinacji jest więcej niż gatunków roślin w ogrodzie botanicznym!

Jak graliśmy:

Co myśli Bartek:
dobra gra, lubię ją, ma swoją specyfikę (8 / 10)

Przygotowanie
Po pierwszym przeczytaniu instrukcji czułem lekki mętlik w zasadach punktacji, mimo że nie jest to nasz pierwszy abstrakt tego typu. Nie znaczy to jednak że instrukcja jest słabo napisana, ani też że gra jest skomplikowana. Raczej wynika z tego, że punktowanych jest jednocześnie wiele aspektów. Rozłożenie jest dość szybkie, żetony wrzucamy do woreczka, dwa stosy kart (pomieszczeń i roślin) tasujemy osobno i wykładamy po cztery z każdego z tych trzech zbiorów. Poza tym każdy gracz dostaje schowek, kartę pomocy i dwie karty startowe (pomieszczenia + rośliny). W dużym skrócie to tyle. Robotę robi warstwa wizualna, są śliczne rysunki roślin i informacje o nich (jest też w instrukcji mapa świata z pochodzeniem roślin). W efekcie wymyśliliśmy własny wariant zaawansowany, w którym żetony Ręki do roślin (są w kolorach ludzi z różnych ras) można użyć tylko do roślin z pasującego kontynentu. Są też śliczne drewniane meple-listki. Natomiast kompletnie nieudane są karty pomieszczeń, które w praktyce są prostokątem w określonym kolorze. Można się bardziej postarać, tak samo jak z ikonami przedmiotów i zwierząt (kota czy kanapy).

Gra
Gra Doniczki mimo swojego skomplikowania polega na dobraniu żetonu przedmiotu oraz karty po jego prawej lub lewej stronie. Następnie na karcie która pozostała wykłada się żeton Ręki do roślin, a w miejsce dobranych uzupełnia się zasoby do czterech. I przechodzi tura na kolejnego gracza. Nie trzeba tu czekać, po zabraniu można spokojnie myśleć nad ułożeniem zabranych zasobów w mieszkaniu (jedynie trzeba pilnować kolejności pobierania doniczek). Odpowiednie ułożenie w siatce 3x5 (naprzemiennie pokoje i rośliny) polega na dopasowaniu nasłonecznienia sąsiedniego pokoju do rośliny (przez to roślina wzrasta), dopasowaniu koloru rośliny do pokoju (punkty na koniec) czy kafelka do pokoju (też punkty na koniec). Punktów na koniec jest więcej, za zebranie wszystkich kolorów roślin i pokojów, różnych przedmiotów czy w wariancie zaawansowanym za zrealizowanie indywidualnych celów z kart. Wszyscy kończą jednocześnie i podliczane są punkty. Widać tym samym, że w grze nie ma właściwie negatywnej interakcji, każdy układa swój pokój. To, przez co gra ma dla mnie wysoki wynik to klimat w grze abstrakcyjnej. Mimo liczenia punktów naprawdę czuje się dbanie o roślinność, w dodatku na kartach są ciekawe informacje o samych kwiatach.